Afscheid nemen van een serie

Afscheid nemen van een serie is nooit leuk, maar elke verhaal heeft nu eenmaal zijn einde. Dat heeft ook de serie van Maxton Hall. Hoewel de titel spreekt over de terugkeer naar, is dit echt wel het laatste deel in de serie van de Duitse schrijfster Mona Kasten.

De drama, de wreedheid van macht, lijkt maar niet te willen stoppen en Ruby wordt hierdoor zwaar getroffen. Haar grootste nachtmerrie wordt werkelijkheid! Ook James kijkt zijn grootste vijand in de ogen aan. Niemand minder dan zijn vader, die nog enkele speelkaarten op zak heeft zitten. Lydia moet enkele zware beslissingen nemen in haar leven.

In het laatste deel mogen we opnieuw enkele personages uit hun perspectief lezen. Ruby en James, afcourse, Lydia en Ember, die we al te lezen kregen in deel 2, maar ook Allister en Graham (Mr. Sutton) krijgen hun hoofdstukken. Of dit een meerwaarde is in het laatste deel, laat ik in het midden. Voor mij hoefde dat niet direct. Omdat ik soms van personage naar personage sprong en ik af en toe moest nadenken op welk punt hij of zij in verhaal zat.

Vooral de karakterontwikkelingen vond ik aandoenlijk om te lezen. Iedereen die aan de revu passeerde, is niet meer degene die we leerde kennen aan het begin van de trilogie.

Save Us leest als een trein naar zijn laatste bestemming. Dit boek leest ook als een afsluiter. Alle lossen eindjes worden aan elkaar geknoopt. Je komt eindelijk te weten of James en Ruby na alle drama het samen hebben overleefd en of Ruby überhaupt James kan vergeven na alles, hoe Lydia verder gaat met haar grote geheim(en), of de vader van de Young Beauforts het wint met zijn machtspelletjes, of Allister eindelijk bij de liefde van zijn leven kan zijn en hoe het afloopt met Ember die heimelijk in contact komt met iemand van de Maxton Hall clan, ook al is het tegen de wil van Ruby in.

Met dit boek nam ik niet alleen afscheid van de studenten op Maxton Hall, maar was dit verhaal ook het laatste dat ik las in 2025. Wat het toch net iets speciaal maakte