Niet heel verrassend

Achterflap:
Een ervaren oppas kun je volledig vertrouwen. Toch?
Alleenstaande moeder Jill vindt eindelijk de ideale woning waar haar twee dochters kunnen opgroeien. Maar na hun verhuizing loopt het niet helemaal zoals verwacht. Ze begint zich af te vragen of dit wel de beste keuze was voor haar kinderen. Die komen voor Jill immers op de eerste plaats. Gelukkig is haar nieuwe oppas er nog, die zich al snel onmisbaar maakt. Maar is die wel zo perfect als ze lijkt?

Mijn mening:
Hilde heeft inmiddels al een grote naam opgebouwd met alle boeken die ze heeft geschreven. Na een korte onderbreking is er dan toch weer iets nieuws verschenen.

Zodra je besluit om een novelle te schrijven, weet je dat je het verhaal zo beknopt mogelijk moet gaan neerzetten. Het aantal bladzijdes is beperkt en de spanning mag niet ontbreken.

In kinderen eerst wordt het verhaal verteld over een moeder met twee jonge dochters die, na een verhuizing, haar leven weer probeert op te pakken.

Door omstandigheden moet ze op zoek gaan naar een vervangende oppas en al snel krijgt ze via buurtbewoners een naam aangereikt. Eenmaal kennis gemaakt te hebben met de nieuwe oppas verloopt toch niet alles naar wens.

Het verhaal loopt snel en qua schrijfwijze is er niet veel veranderd ten opzichte van de eerdere boeken van Hilde. Toch merk je dat alles er een beetje ingepropt is om het als een compleet verhaal tot een einde te laten komen. Spanning is er wel maar die is dan slechts aan de oppervlakte voelbaar aangezien er niet lang op door geschreven kan worden om het geheel nog iets meer diepgang te geven. Hierdoor leest het geheel een beetje matig weg en komen er op het einde niet veel verrassingen meer naar boven.

Kinderen eerst geef ik 3 sterren.

Danielle