Onderhuidse spanning

Vermist is het eerste boek dat ik van de hand van Simon Beckett lees en ik ben echt aangenaam verrast zeg. Het is een eerste deel in een nieuwe serie en gezien het deels open einde wil ik zeker graag weten wat Beckett nog meer voor Jonah Colley in petto heeft.

Zoals we van vele series gewend zijn heeft ook dit hoofdpersonage een verleden, de manier waarop we met dit verleden kennis maken is op zijn zachtst gezegd bizar te noemen, een nachtmerrie die je niemand toewenst. Beckett maakt gebruik van tijdsintervallen waardoor je Jonah binnen no time goed leert kennen. Qua originaliteit herken ik een aantal zaken wel van andere series maar Beckett weet het op een bijzondere manier neer te zetten en onderdeel te laten zijn van het totaalplaatje.

Een klein puntje van kritiek is de vele keren dat benoemt wordt dat Colley lichamelijk tijdelijk beperkt is, ik hoop dat hij hier in de volgende delen geen hinder meer van ondervind.

Beckett onderscheidt zich onder andere doordat hij de psychologische kant bij een opgelopen trauma op een gevoelige manier weet neer te zetten, ik krijg er echt buikpijn van, zo heftig, het voelt alsof het jezelf overkomt, de machteloosheid en het intense verdriet komen binnen. Verder is het een verhaal dat met momenten nagelbijtend spannend is, alsof je lijfelijk aanwezig bent.

Ik proef de ervarenheid van de auteur op alle fronten, Beckett weet hoe hij de lezer kan laten genieten van een onderhuidse spanning welke is bewerkt met een sausje van emoties.

Originaliteit: 4
Schrijfstijl: 4
Leesplezier: 5
Spanning: 5
Plot: 5
Psychologie: 5

Vermist krijgt van mij 4,5 ster.

Bianca