Lezersrecensie
Ook in een achterstandsbuurt kan je nog iets leren
Na het overlijden van haar vader verhuist Marie met haar kat Emma naar de confituurwijk. Het is een achterstandswijk waar het leven er heel anders aan toe gaat dan ze gewoon was.
Marie is een eeuwige twijfelaar die geen nee kan zeggen en niet voor zichzelf kan opkomen.
Ze speelt blokfluit en bereidt zich voor op een auditie, maar dankzij haar nieuwe buren komt daar niet veel van in huis. Veel lawaai en asociaal gedrag is haar deel.
Wanneer ze daar woont, overloopt ze stukken van haar leven. Op die manier komt probeert ze in contact te komen met wie ze is en niet wie haar moeder had gewild dat ze zou zijn.
Wanneer ze dan ook nog eens terug contact heeft met haar vriendin van vroeger van wie ze na een ruzie vervreemdt is, worden haar gevoelens er niet gemakkelijker op.
Een boek met af en toe rijke zinnen, mooie zinnen, humor, schrijnende toestanden, kinderverwaarlozing en zelfs dierenverwaarlozing. Wat veel voor een boek.
Blijf zelf achter met gemengde gevoelens over dit boek.