Advertentie
    veravb Hebban Recensent

Een vreemd boek is het minste wat je kan zeggen. Kort, meer een essay met een gevarieerde tekst lay-out.
Een man verliest zijn vrouw, twee jongens verliezen hun moeder. De rouw en het verdriet worden vertegenwoordigd door een kraai. Kraaien zijn niet bepaald de meest populaire vogels, er bestaan allerlei mythes rond deze vogels en geen van allen zijn erg flaterend voor de kraai. Kraaien nemen voorwerpen mee, stelen.
Ik vond dit een moeilijk boek en al zeker om in het Engels te lezen. Het boek staat bol van de metaforen en ik denk, of zo heb ik het toch geïnterpreteerd, dat verdriet ook vanalles wegneemt, precies zoals kraaien dat doen. Het normale leven verdwijnt bij het overlijden van een vrouw, een moeder en iedereen verwacht dat je na een tijd van rouw - wat is een normale tijd van rouw - verder gaat met je leven.

"Moving on, as a concept, is for stupid people, because any sensible person knows grief is a long-term project. I refuse to rush. The pain that is thrust upon us let no man slow or speed or fix. "

Verdriet doet iets met een mens en dat is voor iedereen anders. Voor de twee jongens die mogelijk te jong zijn om goed te beseffen wat er gebeurd is, gaat het leven vrij snel verder. Ze tasten de grenzen af, hoe ver kunnen ze gaan met hun vader die wel heel duidelijk rouwt.

Reacties op: Bol van de metaforen

20
Grief is the thing with feathers - Max Porter
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker