Enige volharding nodig om tot het einde te geraken

Enige moed en volharding is wel nodig om door dit boek te geraken. Heel veel feiten, vooruit en achteruit in de tijd, documenten, interviews. Stieg Larssons was als journalist bezeten van de moord op Olof Palme. Eigenlijk was hij vooral bezig extreem rechts in kaart te brengen en daarover te berichten, over hoe diep die in de maatschappij zitten en welk gevaar ze vormen. Maar omdat er in eerste instantie een link met de moord was, ging hij op dat pad door. Hij had een heel archief aangelegd en heeft de politie meerdere keren op de hoogte gebracht van zijn ideeën.
Toch is het uitermate vreemd dat na dertig jaar de waarheid achter de moord op Olof Palme nog altijd niet duidelijk is.
Het boek oppert verschillende theorieën waarvan er enkele prima zouden thuishoren in een thriller of spionageverhaal. Dat die dingen allemaal echt gebeurd zouden zijn is straf.
Het is ook duidelijk dat dit soort opzoekwerk, research van dit niveau jaren tijd vraagt en dat daarvoor zowat alles moet wijken. Soms wordt er gebruik gemaakt van methodes die niet helemaal netjes zijn, maar als journalist moet je soms inventief zijn. Dat het soms ook gevaarlijk is moge duidelijk zijn.
De bezetenheid van zowel Stocklassa als Larsson kunnen alleen maar bewondering opwekken.