Moet je compassie hebben met daders?

Het verhaal in dit boek is gebaseerd op de bomaanslag in Omagh in 1998. 31 Mensen lieten het leven en de daders zijn amper echt veroordeeld wegens fouten tijdens het onderzoek.
In dit boek is ook een bom ontploft en de daders zijn vrijuit gegaan. Nu, jaren later, blijken de vijf vermoedelijke daders verdwenen te zijn, allemaal tegelijk. Zijn ze ervandoor? Heeft er toch iemand wraak genomen?
De zaak wordt behandeld als een vermissing, maar al snel duikt het eerste lijk op. Waar is hij vastgehouden en waar zijn de anderen? Paula zit mee in het onderzoek al is ze zes maanden zwanger. Ze wil niet van het onderzoek af. Bovendien denkt ze een aanwijzing te hebben over haar moeder en ook die zoektocht blijft verder gaan. Zeker nu ze zelf moeder gaat worden. Wie de vader is bijft een raadsel.
Hoe kan je jezelf motiveren om te zoeken naar slachtoffers die zelf dader zijn geweest, die een hoge dodentol op hun geweten hebben? Ga er maar aanstaan als politie, wetende dat je van het volk geen medewerking krijgt, dat je van de toenmalige slachtoffers en nabestaanden geen medewerking krijgt, dat iedereen het eigenlijk wel goed vindt dat ze weg zijn.

Het is handig wanneer je enige kennis hebt van het conflict rond Noord-Ierland, protestanten tegen katholieken. Niet alle feiten kloppen, maar de gevoelens en de gevolgen voor de mensen die met de angst voor aanslagen, moorden, ontvoeringen moeten leven, die is wel echt. Men durft niet te praten uit schrik voor represailles. Je weet niet of je je buur kan vertrouwen, of je familie wel tot de juiste strekking hoort. Veel mensen zijn weggetrokken van het geweld of nadat ze bedreigd zijn of doden in de familie hebben gehad. Wanneer zelfs vrouwen en kinderen niet veilig zijn, wat kan je dan anders nog?
Alhoewel het tegenwoordig betrekkelijk rustig is, kan de vlam zo weer in de pan slagen want niemand weet wat er met de Brexit voor de deur met Noord-Ierland gaat gebeuren. Wat als er weer een harde grens komt tussen Ierland en Noord-Ierland en er terug troepen op de straten gaan verschijnen? Het Goede Vrijdagakkoord lijkt me niet sterk en dwingend genoeg om de vrede te bewaren. Afwachten.

Ik vond dit een minder boek in de reeks met Paula omdat het middenstuk tegenviel, het duurde allemaal en het ging niet vooruit. Bovendien was er veel over de zwangerschap van Paula en dat ligt me niet zo.