Een origineel fijn geschreven boek over reality tv, met stevige thema’s en voelbare emoties

Dit YA-debuut van Heleen Blesgraaf is meteen een boek dat je bijblijft, vooral door het originele verhaal en de voelbare emoties bij de hoofdpersonen.

‘De C is voor Celia’ gaat over het meisje uit de titel: de 16-jarige Celia komt uit een bijzonder gezin. Thuis zijn ze namelijk met 13 kinderen en alle broers en zussen helpen mee in huis. Er is een buddy-systeem, waarbij de oudste kinderen gedeeltelijk de zorg voor de jongsten op zich nemen. Het grote gezin wekt de interesse van een televisienetwerk en de ouders besluiten mee te doen aan een realityserie, waarin alle dagelijkse beslommeringen worden gevolgd. De makers zijn vooral bezig met het maken van interessante tv: er wordt geknipt en geplakt met filmbeelden, constant op zoek naar de meest spraakmakende beelden. En dan blijkt dat reality helemaal niet zo realistisch is: wanneer Celia haar geduld verlies, wordt dit uitvergroot op tv. En dat heeft grote consequenties voor Celia en haar broers en zussen.

Een verfrissend, origineel verhaal en dat indruk op mij maakteen waar ik mee rond bleef lopen in mijn hoofd. Je krijgt een kijkje in een gezinsleven met extreem veel kinderen. De ouders hebben een systeem bedacht en in het begin lijkt dit een prima idee. De kinderen helpen elkaar, iedereen kent zijn of haar verantwoordelijkheden. Maar zodra de camera’s aangaan krijgen de gezinsleven een andere kijk op hun eigen leven. Is hun manier van leven wel zo geslaagd? Hebben de oudste kinderen niet teveel verantwoordelijkheden?

‘De C is voor Celia’ is een verhaal boordevol interessante thema’s en actuele onderwerpen. Het boek laat bijvoorbeeld zien hoe het werkt met realitytv: hoe korte, gemonteerde videobeelden niet de hele context laten zien. En dat je beelden heel makkelijk kunt manipuleren, door fragmenten sluw achter elkaar te zetten en door geluid aan te passen.

En je voelt hoe pijnlijk het is voor Celia: heel Nederland kijkt mee, en dus ook haar klasgenoten. De videobeelden zijn zo overtuigend, er is weinig wat Celia ertegen kan doen. Je voelt de machteloosheid van Celia. Ze wordt heen en weer geslingerd tussen haar bijzondere leven thuis en de realiteit op school.

Er zitten nog veel meer interessante thema’s in dit verhaal. Het gaat over de negatieve kant van social media, over pestgedrag en over hoe jij overkomt op anderen. Maar ‘De C van Celia’ gaat ook over jezelf leren kennen: voor Celia is de periode van de opnames een ‘coming of age’: ze moeten leren wat belangrijk is, wie zij is en hoe ze in de wereld staat.

‘De C is voor Celia’ is een boek dat fijn wegleest en dat je meteen het verhaal in trekt. Als je het een feelgood noemt, doe je dit boek te weinig eer aan. Door de toch wel stevige thema’s grijpt dit boek je aan en geeft het veel stof tot nadenken. Heleen weet de emoties heel treffend over te brengen, terwijl het tegelijk een fijn leesbaar boek is. (Ik luisterde het boek en ook dat is een aanrader, een erg fijn ingesproken luisterboek!)

Ik hoop dat we nog veel meer van Heleen Blesgraaf gaan zien, want ik ben benieuwd welke verhalen ze nog meer te vertellen heeft!