Onheilspellende thriller!

'Scherp geweld' van Patricia Cornwell speelt zich af tijdens de periode van kerst en oud & nieuw. De sfeer is kil, dreigend en onheilspellend, en dat past perfect bij deze thriller.

Zoals we van Cornwell gewend zijn, wordt het boek zo uitgebreid en scherp beschreven dat het soms voelt alsof je het met eigen ogen meemaakt. De moorden zijn wreed en luguber, en vooral het terugkerende element waarbij de dader zijn slachtoffers diep bijt wanneer ze al zo goed als dood zijn, vond ik ronduit huiveringwekkend. Ik huiver niet snel, maar hier moest ik toch echt even slikken.

Het verhaal wordt verteld vanuit Scarpetta’s perspectief, maar doordat de mensen om haar heen functies hebben binnen politie, justitie en de overheid, kijk je verder dan alleen het werk van een lijkschouwer. Dat zorgt voor meer gelaadgheid in het verhaal. Ik blijf genieten van de manier waarop Scarpetta en Benton samen sparren over de zaak; hun gesprekken voelen scherp, intelligent en vertrouwd.

Marino daarentegen irriteerde mij hier en daar, vooral door zijn tunnelvisie tijdens het onderzoek op Mercy Island. Interessant vond ik ook de toevoeging van de (terugkerende) hologram Janet en (AI-)robot Robbie de hond. Het is fascinerend, maar tegelijkertijd ook beangstigend om te beseffen hoe dichtbij dit soort technologie inmiddels komt bij de werkelijkheid.

Hoewel de ontknoping voor mij misschien iets te makkelijk werd ingezet door een ogenschijnlijk onschuldige gebeurtenis, bleef de spanning wel gestaag oplopen. Tot het einde bleef de vraag wie de moordenaar was onbeantwoord. Het epiloog, dat een week later plaatsvindt, brengt uiteindelijk alle puzzelstukjes samen en zorgt ervoor dat alles op zijn plek valt.

Scherp geweld is geen lichte kost, maar wel een intense, beeldende thriller die laat zien waarom Kay Scarpetta nog altijd zo’n sterk en relevant personage is!

Dankjewel @lsuitgeverij voor het opsturen van deze thriller!