Magnetar, een geslaagd debuut

Is dit echt pas het eerste boek van Mara van Ness? Heeft ze überhaupt al eerder een verhaal gepubliceerd? Een snelle internetzoektocht leverde niks op. Dus ik ga er maar van uit dat dit haar eerste werk is. En wat voor één. Wow. Met 'Magnetar' behoort Mara van Ness gelijk bij de betere genre-auteurs van Nederland.
Magnetar speelt zich af in de nabije toekomst. Het verhaal begint In december 2041, als de hersendode Neil Evans met geheugenverlies ontwaakt uit zijn coma, vlak voordat zijn organen getransplanteerd zullen worden. In het begin van het boek is Neil, samen met zijn huisgenoot Niamh Connelly (wetenschapsjournalist en aanhanger van complottheorieën), op zoek naar zijn geheugen. Uiteindelijk leidt de speurtocht naar Nederland, waar een familie van magiërs Luuk (Lysander), Cassandra (Cassie) en Kate Janssen Neil helpen zijn (?) geheugen terug te vinden. Oorspronkelijk dacht ik dat het boek hier naar toe werkte. Op een gegeven moment had ik in de gaten hoe het zat, en ik was bang dat ik nog 300 pagina's moest doorworstelen om bij dit plot uit te komen. Niets is minder waar! Het terugvinden van de identiteit is slechts een subplot en het begin van een rollercoaster aan avonturen die daarop volgen. Om spoilers te voorkomen ga ik daar verder niet op in. Gewoon zelf lezen.
Mara van Ness heeft een vlotte vertelstijl, en weet haar verhaal goed gedoseerd en spannend neer te zetten. Op een gegeven moment kon ik het boek niet meer wegleggen, en moest ik het uitlezen. Ze vertelt heel veel in dialogen. Dat kan een valkuil zijn, want het is moeilijk om goede en realistische dialogen neer te zetten.Het kan ook wel beter, maar Mara brengt het er heel behoorlijk van af. Ook haar karakters overtuigen en vertonen een ontwikkeling.
Een andere valkuil waar veel schrijvers in trappen is dat ze op een gegeven moment pas op de plaats maken om er een stuk uitleg tussen te schrijven. Ook daar trapt Mara niet in. Natuurlijk worden er regelmatig dingen uitgelegd, maar dat gebeurt over het algemeen in dialogen, op momenten waarop het past in het verhaal.
Het is duidelijk dat Mara een wetenschappelijke achtergrond heeft, en weet hoe de wetenschappelijke wereld werkt. Dus ook de stukken van dit boek die daar over gaan zijn heel geloofwaardig. Wat ik voor het eerst tegenkom in een boek waar magie een rol speelt, is dat de magie een wetenschappelijke onderbouwing heeft.
Zijn er dan geen minpuntjes? Weinig. Een paar keer bezondigt Mara zich aan een opmerking in de trant van "en voor de rest van de avond deed Neil niks". Als er dan toch niks gebeurt, schrijf dat dan ook niet op. Verder schrijft ze het verhaal chronologisch op. Het is wellicht interessanter om af en toe in de tijd op en neer te springen.
Kortom, een heel leuk boek waar de kleine minpuntjes niet al te veel storen. Als je van spannende SF-Thrillers houdt, is dit boek een echte aanrader.