Spannend verhaal, maar geen thriller

Op een Canadees eiland wordt een tienermeisje ontvoerd. Ze blijkt niet het eerste meisje te zijn in de afgelopen jaren, maar zal politiechef Arletta Browning nu op tijd zijn om dit meisje levend aan de ouders terug te kunnen geven? En wie zit er achter de moorden en ontvoeringen van de andere meisjes?

Gele zomer is het tweede boek die ik mocht lezen van Mandel. Eerder las ik haar korte verhaal Lise. Dit keer las ik een compleet verhaal van haar en was ik vooral benieuwd naar de reden van de ontvoeringen en hoe dit in context stond met de titel.

Al vrij snel wordt de lezer geconfronteerd met de ontvoering van de doofstomme Sara. Ze is met haar ouders op een cruise-reis wanneer ze wordt ontvoerd als ze een avondje uit gaat op het eiland. Sara kent de dader niet, maar wil er alles aan doen om hem te overmeesteren wanneer hij naar haar toe komt. Maar er is niks waarmee ze zich kan bevrijden en de hoop vervliegt al snel. Toch blijft ze strijdlustig.

Arletta heeft normaal gesproken een vrij rustige werkweek maar naast deze ontvoering heeft Arletta nu ook nog te maken met een fraudezaak op het kleine eiland. Maar ook al heeft ze de handen vol aan beide zaken, ze maakt toch ook privé zo haar dingen mee. Wanneer ze de dader op het spoor lijken te zijn, kost het ze nog veel energie om deze ook aan te houden. Want hoe zit de vork echt in de steel? Is hun beeldvorming van beide zaken wel de juiste?

Gele zomer is een een thriller volgens de cover, maar ik miste toch echt wel de spanning van een thriller. Af en toe zijn er wat gebeurtenissen die in de buurt hiervan komen, maar het leest meer als een misdaadroman. Mandel heeft al eerder boeken uitgebracht met Arletta in de hoofdrol. Deze boeken heb ik niet gelezen en ik had ook niet het idee dat ik dit miste in dit verhaal. Dit verhaal leest prima los van deze voorgaande delen.

Mandel heeft een vlotte schrijfstijl, maar ik vind deze niet heel verrassend. Al snel had ik een dader op het oog en ik bleek in de juiste richting te zitten. Door het verhaal twee zaken te geven, krijgt het verhaal zeker wat meer body. Hierdoor zijn er meerdere gebeurtenissen die het verhaal laten leven. Maar echt heel enthousiast ben ik nog niet. Ik vond de personages oppervlakkig en de gebeurtenissen kabbelen aan om dan opeens een korte versnelling te krijgen en dan is het weer rustig. Voor mij mag een thriller echt meer spanning hebben gedurende het hele verhaal. Ik wil de spanning voelen en ervaren en bijna op het puntje van mijn stoel zitten om te weten hoe het eindigt. Nu was al vrij snel de verhaallijn duidelijk voor de ervaren lezer.

Na het lezen was de keuze van de titel mij ook nog niet helemaal duidelijk. Heel kort wordt er aan getipt, maar dit had voor mij wel een wat meer prominente rol gekregen mogen hebben. De setting van het verhaal is leuk en je ziet het eiland bijna voor je.

Ik las Gele zomer met een dag uit omdat de schrijfstijl en de verhaallijn niet al te moeilijk waren. Ik had iets meer verwacht van dit verhaal en geef het dan ook een gemiddelde beoordeling van 3 sterren.