Zeggen woorden echt niets?

Woorden zeggen niets is het nieuwste boek van Seren J. Smedts. Vorig jaar las ik haar debuut Kartonnen sterren en vond dit een prachtig verhaal. Zou ze mij dit keer weer laten genieten van een prachtig verhaal?

Lente heeft het niet makkelijk. Haar vader is een gerenommeerde arts die ongeneeslijk ziek is en overlijdt. Haar moeder stort in een depressie en de drank. Tristan is een jongen die het ook niet makkelijk heeft gehad. Hij heeft in meerdere pleeggezinnen en tehuizen gewoond en is op zoek naar zichzelf. Wanneer de twee een relatie krijgen vinden ze steun bij elkaar, maar toch merken ze ook dat ze heel verschillend zijn. Wanneer Lente verliefd wordt op een andere jongen zien we wat dit doet met Lente en met Tristan. Is hun liefde sterk genoeg?

Seren J. Smedts heeft met dit verhaal een mooie en bijzondere inkijk gegeven in het leven van de hoofdpersonages Lente en Tristan. Afwisselend lezen we het verhaal vanuit een van de twee waarbij het verhaal van Tristan vanuit het verleden wordt geschreven en Lente vanuit het heden. Langzaamaan lezen we hoe het geheel nu precies in elkaar steekt.

Net zoals in Kartonnen sterren weet de auteur de emotie goed te beschrijven. Je leeft als lezer echt mee met Lente en Tristan. Beide zijn zoekende naar hun identiteit, maar ook naar liefde en vriendschap. Waar Tristan naar een vriend gaat en zijn pleegouders verlaat, stapt Lente vol van verdriet na het overlijden van haar vader in een nieuwe opleiding en raakt verliefd. Je voelt de twijfels, onzekerheden, maar ook hun zoektocht naar zelfstandigheid en het verwerken van het verleden.

In het begin moest ik erg wennen aan de schrijfstijl. Ik kwam niet gelijk lekker in het verhaal en was zelf wat zoekende naar waar Smedts de lezer heen zou gaan leiden. Ik had niet het gevoel dat Lente en Tristan iets bijzonders met elkaar hadden. Naarmate het verhaal vorderde werd ik steeds meer enthousiast. De personages kregen echt een gezicht en ik voelde me steeds meer betrokken bij hun. Dat is wat ik graag zie bij een goed verhaal.

Nadat ik het boek dichtsloeg heb ik echt even getwijfeld wat ik nou echt vond van Woorden zeggen niets. Waar ik bij Kartonnen sterren echt gelijk overtuigd was van mijn mening, had ik dit nu niet. Uiteindelijk heb ik een aantal delen herlezen en heb ik de eerste hoofdstukken opnieuw gelezen, omdat ik de eerste keer lastig in het verhaal kwam. Hierdoor kreeg ik een ander gevoel bij het verhaal en kwam ik tot een mooie 4 sterren.

Smedts is een auteur om in de gaten te houden. Ze weet hedendaagse thema’s te verwerken in haar verhaal waardoor de lezer zeker herkenning zal voelen. Ik denk dat er vanuit haar pen nog mooie werken kunnen uitvloeien en ik zal haar volgende boek(en) zeker op mijn te lezen lijst zetten.