Mooi verhaal, soms teveel details

Heel mooi boek, een persoonlijk verhaal van de ik-figuur, de verteller, een Canadese vrouw die haar eigen familiegeschiedenis uitdiept. Haar opa en oma zijn immigranten uit Libanon. Daardoor kom je als lezer veel te weten over geschiedenis, onder andere van Beiroet en over de Armeense genocide. Het verhaal wordt door Pierre Jarawan mooie verteld, de hoofdpersonen zijn interessant genoeg. Maar er komen wel heel veel personages in voor en er wordt teveel op details ingegaan. Een voorbeeld: Iemand kijkt door een telescoop naar de sterren als er wordt aangebeld. Dan maakt hij eerst zijn oog los van de telescoop (geen fraai beeld wat mij betreft, iets te 'plakkerig'), vervolgens knippert hij er verbaasd mee, dan daalt hij van een ladder af, vervolgens van een trap, en dan duurt het nog twee alinea's voordat hij de deur opendoet en ziet wie er aanbelt! Die lange uitweiding heeft geen functie in het verhaal en deze persoon is een bijfiguur in het boek, het is storend en het was beter geweest als het drastisch was ingekort. Ook teveel 'tierlantijntjes' in sommige zinnen storen mij, maar verder is het een prachtig verhaal over de ik-figuur, haar ouders en haar opa en oma.
De titel is niet goed vertaald, de vlag dekt de lading niet, ik zou het boek op de titel niet snel uitkiezen. Bovendien: nu ik het boek uit heb, begrijp ik eigenlijk helemaal niet waar die titel op slaat.
Toch vier sterren, omdat het verhaal mooi is en een stuk onderbelichte geschiedenis kleur en diepte geeft.