Een lach en een traan, leuk en informatief boek!

Johan Fretz beschrijft een reis naar Suriname van een jonge Nederlander met een 'kleurtje'. Dat 'kleurtje' probeerde hij altijd te ontkennen, totdat hij naar zijn moeders geboorteland reist. Hij schrijft grappig, ik heb een aantal keer hard moeten lachen. Tragisch is toch wel dat hij, zoals zoveel anderen met een lichtbruine huid door veel mensen in ons land (en ook in veel andere landen) als iemand die ergens anders vandaan komt wordt gezien. Dit blijkt uit het feit dat veel mensen hem vragen 'waar hij vandaan komt'. Uit Dordrecht, zegt hij dan. Maar in zijn moeders geboorteland, Suriname, is hij een blanke, met alle vooroordelen die daarvoor gelden, samen met de resten ressentiment uit het verleden, toen Suriname een Nederlandse kolonie was. Een lach en een traan, dus.
Johan/ Jonathan heeft zelf ook voordelen, over een 'backpackmeisje' dat bij hem in het vliegtuig zat, bijvoorbeeld. Daar is hij zich van bewust, bewustwording van je vooroordelen is een van de onderwerpen van dit boek. De hoofdpersoon in dit boek lijkt in veel opzichten op de schrijver, toch zegt hij in een interview dat het fictie is. Maar wel fictie gebaseerd op zijn reizen naar Suriname. Heel leuk om daarover te lezen, en ook een eyeopener in sommige opzichten!