Cyberpunk

Cyberpunk is echt zo’n subgenre van Science fiction wat bij mij persoonlijk vaker een slechte dan een goede ervaring oplevert en toch blijf ik het stug proberen in de hoop dat het dit keer dan eindelijk een boek is waar ik heel veel plezier aan beleef. Dus nadat ik een tijd terug Zenumagiër van Gibson had gelezen (en ja, dat was een hele “bevalling”) heb ik het nu weer eens geprobeerd met Tomorrow & Tomorrow van Thomas C. Sweterlitsch.

Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst, een toekomst waar Pittsburgh door een terroristische aanslag met een atoombom volledig van de kaart is geveegd. De protagonist van het verhaal was op dat moment voor zijn werk buiten de stad maar zijn negen maanden zwangere vrouw was aan het winkelen in het centrum. Nu 10 jaar later heeft hij het verlies van zijn vrouw en ongeboren kind nog steeds niet verwerkt en drinkt hij teveel, gebruikt drug en gaat vaak op bezoek bij zijn vrouw in “Het archief” een digitale reconstructie van de stad Pittsburgh opgebouwd uit de vele camera beelden en (privé)film materiaal van de stad van vóór de explosie. Tijdens één van deze bezoeken in “Het archief” vindt hij het lijk van een vrouw, een vrouw die ruim 10 jaar terug als vermist was opgegeven, hij gaat op onderzoek uit om er achter te komen wat er met haar al die jaren terug is gebeurt.

De auteur heeft een toekomst gecreëerd waar iedereen met een in het hoofd geïmplementeerde internetverbinding rondloopt waardoor je met behulp van speciale lenzen altijd en overal online kunt zijn. De bevolking lijkt vooral geïnteresseerd te zijn in veel expliciet vertoonde geweld, ongelukken, pornografie en seks tapes, dit komt namelijk met enige regelmaat terug in het boek (het deed mij een beetje denken aan de film Robocop, waar dat soort beelden ook steeds voorbij kwam). Ik vind het persoonlijk wel iets teveel van het goede maar het helpt wel om jezelf een beeld te vormen van de samenleving en hoe weinig een leven eigenlijk nog maar waard is. Een positief punt van de auteur is dan ook de wereldopbouw, hij weet de samenleving goed te beschrijven en je kunt het allemaal goed voor je zien. Het begin van het boek is daarentegen wel een beetje chaotisch geschreven waardoor het wel even duurt voor je goed in het verhaal zit.

Dit is verder op zichzelf geen slecht geschreven boek, het is o.a. een thriller in een futuristische setting waarbij het verhaal goed opgebouwd is. Het thriller element is af en toe wel een beetje saai, vooral in het midden van het boek waar er eigenlijk maar weinig gebeurt. Uiteindelijk is het m.i. dan ook meer een verhaal van een gebroken en depressieve man die het verlies van zijn gezin te boven moet komen om zo zijn leven weer op te kunnen pakken…