Kort, maar ik mis afronding

Ergens dit jaar heb ik het eerste deel van deze serie gelezen, gekocht bij de Action voor een prikkie. Daar was ik niet bijzonder van onder de indruk en dus had ik weinig verwachtingen van dit boek. Of beter gezegd: Ik was erop voorbereid dat ik het helemaal niks zou vinden.

Dat laatste bleek gelukkig wel mee te vallen. De schrijfstijl van dit verhaal was erg prettig en leek ook wel te passen bij het hoofdpersonage. Het werd daardoor een kort verhaal dat erg lekker en snel weglas. Bij vlagen was het ook wel spannend en ik was erg benieuwd waar het verhaal heen zou gaan en hoe het af zou lopen.

En daar wringt de schoen een beetje. Ik hou normaal gesproken heel erg van open eindes. Ik vind het altijd wel leuk om zelf wat dingen in te kunnen vullen en te kunnen bedenken. Ik hoef geen uitgeschreven happy endings en heb vaak genoeg aan suggesties. Maar bij dit boek heb ik toch even vier keer gekeken of er echt niks meer was dan dit. Het voelt niet helemaal lekker afgerond aan. En uiteraard zijn er wel dingen die ik kan raden, maar in dit geval had ik het wel fijn gevonden als ze opgeschreven zouden zijn.

Al met al blijf ik dus nogal op mijn honger zitten, maar ik heb me met deze splinter een stuk beter vermaakt dan met het eerste boek van de serie zelf!