Blinde vlekken

Voorop de cover staat literaire thriller, maar dat is dit niet. Het is een detective. Ik kwam op dit boek omdat de Nederlandse vertaling van dezelfde hand (Luk van Haute) is als van een aantal boeken van Murakami, onder andere Moord op Commendatore.

Keigo Higashino heeft weinig aandacht besteed aan het uitdiepen van karakters of het mooi maken van de scenes. Geen grappige of excentrieke speurders. Het is zakelijk en eenvoudig. En dat stoorde mij niet. Al in het eerste hoofdstuk weten we wie de moord heeft gepleegd. Alles draait om de alibi’s. Ofwel het benutten van blinde vlekken die te wijten zijn aan oogkleppen, aldus een van de karakters. De ontknoping is werkelijk ingenieus en hartverscheurend! Ik zag het niet aankomen. En zo hoort het natuurlijk ook.