Overdadige stijl

2,5* Zodra Vos, de hoofdpersoon, halverwege dit 427 pagina’s tellende verhaal bij Margaux in de koets stapt gaat het bergafwaarts met het verhaal naar mijn oordeel.

Overigens vond ik al vrij snel dat het verhaal, dat begint in 1815, lijdt onder een overdadige stijl. Vorm boven inhoud. Het maakte het een taaie leeservaring. De reden dat ik het uitgelezen heb is dat ik nieuwsgierig was naar het einde. Maar juist dat vond ik uitermate teleurstellend. Ilja Leonard Pfeijffer had het over ‘een gigantische verrassing’. Dat gold toch zeker niet voor het einde. Ik hou het kort want ik heb eigenlijk al veel te veel tijd gestoken in het lezen van dit boek. Ik had twee citaten genoteerd. Dit vind ik de mooiste.

53 En wat heeft oorlog dit land eigenlijk gebracht? Rijkdom voor enkelen, nooddruft voor velen, en een leger weduwen en wezen dat de onlosmakelijke schaduw is van het leger gevallenen. Alsof iemand van hen het flauwste benul heeft van de realiteit van het industriële abattoir dat politici hebben opgetuigd.