Lezersrecensie
My second tongue is not so premium
Herlezen naar aanleiding van het boek van zijn moeder, Esther Safran Foer, dat onlangs is uitgekomen. En ik moet zeggen dat ik daar meer van onder de indruk was dan van dit fictieve verhaal. Het enige dat ik me nog van Everything is illuminated herinnerde was die grappige Oekraïense vertaler.
“My legal name is Alexander Perchov. But all of my friends dub me Alex, because that is a more flaccid-to-utter version of my legal name.”
“I hanker for this letter to be good. Like you know, I am not first rate with English. In Russian my ideas are asserted abnormally well, but my second tongue is not so premium.”
Dankzij het boek van zijn moeder krijgt dit boek wel iets meer lading. Het was dus kennelijk niet zomaar een reis van Jonathan naar de Oekraïne! En een achteloos zinnetje als “….how you made bags of dirt when we were in Trachimbrod” kun je alleen begrijpen als je weet dat het huis van zijn moeder vol staat met zakjes met daarin bijvoorbeeld aarde. En inderdaad Trachimbrod is in werkelijkheid Trochembrod. En van zowel de fictieve sjtetl Trachimbrod als Trochembrod is niets meer over.
Maar waar ik in Jonathan’s boek maar geen grip op kreeg was dat gekke ‘mythische’ verhaal over Trachimbrod en zijn grootgrootgrootvaders dat begint in 1791. Het alterneert met de brieven van Alex, de vertaler, en het verhaal dat Alex schrijft over de zoektocht naar de sjtetl van Jonathan’s voorouders en naar de vrouw die zijn grootvader heeft gered van de pogroms. Wie is die vrouw die op de foto staat naast zijn grootvader. Augustine? En die foto bestaat dus ook echt.
Het succes van het boek van haar zoon leverde heel veel informatie op over het echte Trochembrod. Zoveel zelfs dat zijn moeder besloot zelf af te reizen naar de Oekraïne. Dat verzin je toch niet!
“My legal name is Alexander Perchov. But all of my friends dub me Alex, because that is a more flaccid-to-utter version of my legal name.”
“I hanker for this letter to be good. Like you know, I am not first rate with English. In Russian my ideas are asserted abnormally well, but my second tongue is not so premium.”
Dankzij het boek van zijn moeder krijgt dit boek wel iets meer lading. Het was dus kennelijk niet zomaar een reis van Jonathan naar de Oekraïne! En een achteloos zinnetje als “….how you made bags of dirt when we were in Trachimbrod” kun je alleen begrijpen als je weet dat het huis van zijn moeder vol staat met zakjes met daarin bijvoorbeeld aarde. En inderdaad Trachimbrod is in werkelijkheid Trochembrod. En van zowel de fictieve sjtetl Trachimbrod als Trochembrod is niets meer over.
Maar waar ik in Jonathan’s boek maar geen grip op kreeg was dat gekke ‘mythische’ verhaal over Trachimbrod en zijn grootgrootgrootvaders dat begint in 1791. Het alterneert met de brieven van Alex, de vertaler, en het verhaal dat Alex schrijft over de zoektocht naar de sjtetl van Jonathan’s voorouders en naar de vrouw die zijn grootvader heeft gered van de pogroms. Wie is die vrouw die op de foto staat naast zijn grootvader. Augustine? En die foto bestaat dus ook echt.
Het succes van het boek van haar zoon leverde heel veel informatie op over het echte Trochembrod. Zoveel zelfs dat zijn moeder besloot zelf af te reizen naar de Oekraïne. Dat verzin je toch niet!
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Bampie
Gesponsord
De ijzersterke nieuwe roman van de auteur van de moderne klassieker De overlevenden! Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Eén wens. Twee levens. Een onvergetelijke vriendschap. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Een hilarische en spannende donkere romcom met een bloederig randje.
