Lezersrecensie
Klap van de molenwiek
Roman uit 1981 van een van de bekendste schrijvers van Finland. De hoofdpersoon Gunnar (Kunnari) Huttunen koopt een vervallen molen in een klein dorp net na de Tweede Wereldoorlog. Als blijkt dat hij ’s nachts af en toe huilt als een wolf keren de (meeste) dorpsbewoners zich tegen hem. Ietwat donker verhaal maar met precies de juiste dosis humor. Onderstaande citaten geven mooi weer wat je kunt verwachten.
“’Kunnari, zou je er niet gewoon verstandig aan doen om deze molen te verkopen en naar Amerika te gaan? Naar wat ik ervan gehoord heb, is gek zijn daar geen schande, daar lopen ze gewoon vrij rond.’”
“Huttunen dacht dat als hij een pijnlijk abces in zijn borst had gehad, de anderen hem met rust zouden hebben gelaten, medelijden met hem zouden hebben gehad, hem geholpen zouden hebben, hem de mogelijkheid zouden hebben gegund om ziek te zijn in hun midden. Maar omdat het zijn geest was die afweek van die van andere mensen, werd hij niet getolereerd maar weggejaagd en uit hun gezelschap geweerd.”
“’Kunnari, zou je er niet gewoon verstandig aan doen om deze molen te verkopen en naar Amerika te gaan? Naar wat ik ervan gehoord heb, is gek zijn daar geen schande, daar lopen ze gewoon vrij rond.’”
“Huttunen dacht dat als hij een pijnlijk abces in zijn borst had gehad, de anderen hem met rust zouden hebben gelaten, medelijden met hem zouden hebben gehad, hem geholpen zouden hebben, hem de mogelijkheid zouden hebben gegund om ziek te zijn in hun midden. Maar omdat het zijn geest was die afweek van die van andere mensen, werd hij niet getolereerd maar weggejaagd en uit hun gezelschap geweerd.”
1
Reageer op deze recensie
