Lezersrecensie
FAG4LIFE
Ocean Vuong was 2 toen hij met zijn familie in 1990 vanuit Vietnam naar Amerika kwam. Na 3 dichtbundels is dit boek zijn debuut als romanschrijver.
Het boek krijgt lovende kritieken. En als je van poëzie houdt, biedt dit boek misschien wat extra’s. Maar voor mij voelde het af en toe als l’art pour l’art. Ook is het verhaal heel fragmentarisch. Kortom niet altijd even makkelijk te lezen.
Maar bij vlagen is het boek echt heel goed. Je voelt dat Vuong het een en ander heeft meegemaakt in zijn leven. In het boek richt hij zich tot zijn moeder die analfabeet is.
“Do you remember the morning, after a night of snow, when we found the letters FAG4LIFE scrawled in red spray across our front door?
The icicles caught the light and everything looked nice and about to break.
“What does it mean?” you asked, coatless and shivering. “It says ’Merry Christmas,’ Ma,“ I said, pointing. “See? That’s why it’s red. For luck.””
Dat zijn moeder dit wellicht nooit zal lezen geeft de ik-figuur de vrijheid om de vinger ook op pijnlijke plekken te leggen. Het voelt daarom allemaal heel persoonlijk. Heel intiem. De Vietnamoorlog en de trauma’s van zijn oma en moeder. Drugs. Armoede. Homoseksualiteit. Het komt allemaal aan bod.
Het boek krijgt lovende kritieken. En als je van poëzie houdt, biedt dit boek misschien wat extra’s. Maar voor mij voelde het af en toe als l’art pour l’art. Ook is het verhaal heel fragmentarisch. Kortom niet altijd even makkelijk te lezen.
Maar bij vlagen is het boek echt heel goed. Je voelt dat Vuong het een en ander heeft meegemaakt in zijn leven. In het boek richt hij zich tot zijn moeder die analfabeet is.
“Do you remember the morning, after a night of snow, when we found the letters FAG4LIFE scrawled in red spray across our front door?
The icicles caught the light and everything looked nice and about to break.
“What does it mean?” you asked, coatless and shivering. “It says ’Merry Christmas,’ Ma,“ I said, pointing. “See? That’s why it’s red. For luck.””
Dat zijn moeder dit wellicht nooit zal lezen geeft de ik-figuur de vrijheid om de vinger ook op pijnlijke plekken te leggen. Het voelt daarom allemaal heel persoonlijk. Heel intiem. De Vietnamoorlog en de trauma’s van zijn oma en moeder. Drugs. Armoede. Homoseksualiteit. Het komt allemaal aan bod.
1
Reageer op deze recensie
