Gruwelijk

Historische roman. Thriller. Detective. Horror. Dit alles voor de prijs van een. Ik zag Natt och Dag voor het eerste in het Duitse boekenprogramma Druckfrisch. Met die eigengereide presentator, Denis Scheck. Nadat NRC zowel 1793 als de opvolger 1794 vier sterren gaf kwam deze schrijver definitief op mijn radar.

Het verhaal begint met de vondst van een menselijke romp in het water bij Stockholm. Mickel Cardell, een tuchtwacht, en de voormalig jurist Cecil Winge proberen de identiteit te achterhalen van de romp en de moordenaar. Saillant detail, Winge heeft niet lang meer te leven, want hij heeft tuberculose. Het verhaal is opgedeeld in 4 delen, 4 seizoenen. Uiteraard in een niet chronologisch volgorde. Dat overigens best goed werkt in dit geval. Het 2e en 3e deel zijn verrassend omdat je lange tijd geen idee hebt hoe die in het verhaal passen. Het verhaal over Anna Stina Knapp is zelfs bijzonder goed en staat bijna op zich.

Maar net als bij Gouden Bergen van Spufford had ik wat moeite met het plot. Toch niet onbelangrijk bij dit soort boeken. En zeker de ontknoping. Ik heb de laatste 60 pagina’s nog maar een keer gelezen. En begreep het toen iets beter. Maar toch vond ik deze misdaad buiten elke proportie. En ook iets te veel onwaarschijnlijkheden en toevalligheden. Maar ik snap de hype wel. Niklas Natt och Dag kan goed schrijven en creëert een heel realistisch beeld van Stockholm in 1793. Je ziet het voor je en sterker nog, je ruikt het bijna (vooral de drank!). Ook houdt hij de vaart erin. Maar hij schuwt gruwelijkheden niet. Het is lang geleden dat ik een aantal pagina’s ietwat versnelt en diagonaal heb gelezen. Dat was tijdens het lezen van Een klein leven van Hanya Yanagihara. Niet voor de weekhartigen dus. Ter verdediging van de schrijver, het is wel de 18e eeuw. Men was wel wat gewend. Openbare executies waren toen ook nog een populair uitje. Vier sterren is vrij royaal. Eigenlijk 3 1/2.

Ik twijfel of ik 1794 ook ga lezen. Maar voorlopig blijf ik wel in 1793. Ook een verhaal van Zweedse hand: De vijfde winter van de magnetiseur van Per Olov Enquist. Puur toeval dat ik beide boeken tegelijkertijd van de bieb heb gehaald!

PS in dit boek, uitgegeven door Prometheus, vind ik toch zo maar 5 typo’s/slordigheden. Dat is toch echt te veel voor zo’n gerenommeerde uitgever. Ik noteer ze tegenwoordig. Misschien ga ik er dit keer maar eens een e-mail aan wijden.