Lezersrecensie
Spannend en sensueel
Roger Martin du Gard, Nobelprijswinnaar, is vooral bekend van De Thibaults. Dat zijn 2 pillen van zo’n 1000 pagina’s. De verdrinking is echter een novelle. Het is geschreven in dagboekvorm en onderdeel van de onvoltooide roman Luitenant-kolonel de Maumort. Gepubliceerd in 1983, ver na zijn dood in 1958. Deze vertaling stamt uit 2008. In het nawoord van de vertaalster:
“Op zijn zeventiende las hij Oorlog en vrede en is gefascineerd, verbluft door Tolstojs inzicht in de menselijke natuur, in de verborgen kanten ervan.”
“In 1946 noteert hij in zijn dagboek dat hij De verdrinking zo waarheidsgetrouw, zo gedetailleerd probeert weer te geven, dat straks niemand gelooft dat hij het verzonnen heeft.”
Deze novelle is in ieder geval een bijzonder knap geconstrueerd verhaal dat zich afspeelt in 1888. De hoofdpersoon, sergeant de Balcourt, wordt met zijn compagnie tijdelijk ingekwartierd bij de lokale bevolking van Auney-sur-Marne. Hij raakt hopeloos verliefd op de jonge Yves, een bakkersknecht.
“Oppassen. Oppassen! Ik moet voortdurend tegen mezelf blijven zeggen dat de kleinste onvoorzichtigheid van mijn kant afgrijselijke consequenties zou kunnen hebben… Mijn toekomst, mijn hele leven staat op het spel…. Nee! Hoe opwindend zo’n initiatie ook zou zijn en hoe wreed het ook is er bij voorbaat van af te zien, het offer is onvermijdelijk, ik heb geen keus! Nee, nee, ik moet genoegen nemen met deze dagdroom, niets anders verlangen bij deze toevallige, verrukkelijke ontmoeting dan deze uren van dronkenschap, dit genot voor mijn ogen… Is het niet al heerlijk om de charme van deze betovering te ondergaan en me zonder risico verscheidene keren per dag over te geven aan deze heimelijke, onuitsprekelijke vervoering waar louter zijn aanwezigheid me al in stort, zonder dat hij het zelfs maar vermoedt, die onweerstaanbare jongen!”
Spannend en sensueel. Zeer ingenieus einde. Of dit voorproefje leidt tot het lezen van De Thibaults, ik ga het in ieder geval op de lange lijst zetten van nog te lezen boeken!
“Op zijn zeventiende las hij Oorlog en vrede en is gefascineerd, verbluft door Tolstojs inzicht in de menselijke natuur, in de verborgen kanten ervan.”
“In 1946 noteert hij in zijn dagboek dat hij De verdrinking zo waarheidsgetrouw, zo gedetailleerd probeert weer te geven, dat straks niemand gelooft dat hij het verzonnen heeft.”
Deze novelle is in ieder geval een bijzonder knap geconstrueerd verhaal dat zich afspeelt in 1888. De hoofdpersoon, sergeant de Balcourt, wordt met zijn compagnie tijdelijk ingekwartierd bij de lokale bevolking van Auney-sur-Marne. Hij raakt hopeloos verliefd op de jonge Yves, een bakkersknecht.
“Oppassen. Oppassen! Ik moet voortdurend tegen mezelf blijven zeggen dat de kleinste onvoorzichtigheid van mijn kant afgrijselijke consequenties zou kunnen hebben… Mijn toekomst, mijn hele leven staat op het spel…. Nee! Hoe opwindend zo’n initiatie ook zou zijn en hoe wreed het ook is er bij voorbaat van af te zien, het offer is onvermijdelijk, ik heb geen keus! Nee, nee, ik moet genoegen nemen met deze dagdroom, niets anders verlangen bij deze toevallige, verrukkelijke ontmoeting dan deze uren van dronkenschap, dit genot voor mijn ogen… Is het niet al heerlijk om de charme van deze betovering te ondergaan en me zonder risico verscheidene keren per dag over te geven aan deze heimelijke, onuitsprekelijke vervoering waar louter zijn aanwezigheid me al in stort, zonder dat hij het zelfs maar vermoedt, die onweerstaanbare jongen!”
Spannend en sensueel. Zeer ingenieus einde. Of dit voorproefje leidt tot het lezen van De Thibaults, ik ga het in ieder geval op de lange lijst zetten van nog te lezen boeken!
1
Reageer op deze recensie
