Standaardwerk

Dit boek is echt een ‘labour of love’. Bijzonder hoe zij ertoe gekomen is om het verhaal te schrijven over de Spaanse schilder en affichemaker Emilio Vilà (1887-1967). Vlak voor zijn dood opent hij een museum in zijn geboorteplaats Llagostera waar hij naast zijn eigen affiches en schilderijen ook werk van onder andere Picasso, Modigliani en Toulouse-Lautrec tentoonstelt. Zijn neef runt het daarna nog even maar na zijn dood erft Blanca, de schoonmaakster/huishoudster, het museum! Als ook zij overlijdt erft Valenti, kleinzoon van Blanca, het museum. Het museum is inmiddels in verval geraakt. Niet in de laatste plaats omdat Blanca regelmatig schilderijen verkocht om te kunnen overleven. Ze lijkt weinig kennis van zaken te hebben gehad. Zo verkocht ze bijvoorbeeld werk van Modigliani aan een Nederlandse verzamelaar. Toen het in het Centraal Museum van Utrecht werd tentoongesteld werd getwijfeld aan de echtheid ook omdat voor de werken een aanzienlijk lager bedrag was betaald dan de marktwaarde!

Eveline Stoel beschrijft in deze non-fictie roman alternerend Valenti’s overwegingen wat te doen met het museum (zijn vader is vrij resoluut: verkopen!) en een biografie van Vilà. Eerste en Tweede Wereldoorlog en Spaanse burgeroorlog maak je als decor mee, altijd interessant om vanuit het perspectief van een persoon dergelijke periodes in de geschiedenis mee te maken. Opvallend overigens dat een schilder, die graag vrouwelijk schoon schilderde en modellen naakt liet poseren, zelf niet getrouwd is geweest. De schrijfster maakt over dat feit geen enkele melding. Opvallend. Het is wat dat betreft toch een wat zakelijk verhaal.

Goed geschreven met veel illustraties en foto’s die een mooi tijdsbeeld geven. Het boek deed mij denken aan Suzanna Jansen’s Ondanks de zwaartekracht over het leven danseres Steffa Wine en parallel architect Cornelis van Eesteren.

Asta’s ogen, ook van Eveline Stoel, is veel bekender. En na lezing van dit boek ga ik dat misschien ook nog wel eens lezen. Haar stijl bevalt me wel. En wie weet als de kunstwereld Vilà (opnieuw) ontdekt, wordt dit boek nog eens een standaardwerk!

PS op de website van het plaatsje Llagostera zag ik dat het museum nog wel wordt vermeld met een foto. Echter de website van het museum zelf is niet actief…. Een aantal foto’s van zijn werk kun je zien op de veilingsite van artnet: http://www.artnet.com/artists/emilio-vila/