Lezersrecensie
Heel erg Murakami
’Ik bedoel, deze hele serie gebeurtenissen zit ontzettend gecompliceerd in elkaar. Er verschijnen zoveel mensen op het toneel, er gebeuren zoveel merkwaardige dingen zo kort na elkaar – als ik ze op een rijtje probeer te zetten, loopt mijn hoofd gewoon om. Maar als je alles van een afstandje bekijkt, zit er wel degelijk lijn in.’
Aldus Tõru Okada. de hoofdpersoon in De Opwindvogelkronieken, op pagina 813. Als lezer kon ik het daar wel mee eens zijn. Gelukkig bracht het uitgebreide nawoord van de schrijver en vertaler wat duiding.
Deze Murakami, mijn derde, was weer heel erg Murakami. Dezelfde terugkerende thema’s. En altijd weer dat bovennatuurlijke. Wat is werkelijkheid. En wat niet. Die andere dimensie die je ook terugvindt in Moord op Commendatore en 1q84. Toch vond ik De Opwindvogelkronieken minder goed. Misschien omdat het zo herkenbaar Murakami is en dus minder verrassend. Maar ook omdat ik dit verhaal minder spannend vond. Ook minder mooi afgerond. Het is bovendien een heel erg dik boek en daar had wel wat uit gekund. Dat had ik overigens ook al bij 1q84.
Wat me nu vooral opviel is met welk gemak Murakami karakters neerzet. Talrijke kleurrijke figuren met ieder een heel eigen stem en naam! De gezusters Malta Kano (met dat mallotige rode plastic hoedje) en Kreta Kano (met haar jaren zestig mode). Nootmuskaat en haar zoon Kaneel Kanasaka. Of neem de puberale May Kasahara. Of de onvergetelijke heer Ushikawa die opeens het verhaal binnenvalt:
“‘Nee maar, ben ik me daar helemaal vergeten me even voor te stellen! Neem me niet kwalijk, neem me niet kwalijk, Ushikawa is de naam – ushi voor “rund” en kawa voor “rivier”. Een makkelijke naam om te onthouden, nietwaar? Mijn kennissen noemen me allemaal “Rund” – zo van: “Hé, Rund, kom eens hier.” Het is een raar gevoel als je steeds zo genoemd wordt, je krijgt na verloop van tijd het idee dat je echt op een rund lijkt. Als ik ergens vee zie lopen, is het net of ik familie zie.”
3,5 ster. Afgerond naar boven omdat het toch wel weer een volstrekt uniek verhaal is.
Aldus Tõru Okada. de hoofdpersoon in De Opwindvogelkronieken, op pagina 813. Als lezer kon ik het daar wel mee eens zijn. Gelukkig bracht het uitgebreide nawoord van de schrijver en vertaler wat duiding.
Deze Murakami, mijn derde, was weer heel erg Murakami. Dezelfde terugkerende thema’s. En altijd weer dat bovennatuurlijke. Wat is werkelijkheid. En wat niet. Die andere dimensie die je ook terugvindt in Moord op Commendatore en 1q84. Toch vond ik De Opwindvogelkronieken minder goed. Misschien omdat het zo herkenbaar Murakami is en dus minder verrassend. Maar ook omdat ik dit verhaal minder spannend vond. Ook minder mooi afgerond. Het is bovendien een heel erg dik boek en daar had wel wat uit gekund. Dat had ik overigens ook al bij 1q84.
Wat me nu vooral opviel is met welk gemak Murakami karakters neerzet. Talrijke kleurrijke figuren met ieder een heel eigen stem en naam! De gezusters Malta Kano (met dat mallotige rode plastic hoedje) en Kreta Kano (met haar jaren zestig mode). Nootmuskaat en haar zoon Kaneel Kanasaka. Of neem de puberale May Kasahara. Of de onvergetelijke heer Ushikawa die opeens het verhaal binnenvalt:
“‘Nee maar, ben ik me daar helemaal vergeten me even voor te stellen! Neem me niet kwalijk, neem me niet kwalijk, Ushikawa is de naam – ushi voor “rund” en kawa voor “rivier”. Een makkelijke naam om te onthouden, nietwaar? Mijn kennissen noemen me allemaal “Rund” – zo van: “Hé, Rund, kom eens hier.” Het is een raar gevoel als je steeds zo genoemd wordt, je krijgt na verloop van tijd het idee dat je echt op een rund lijkt. Als ik ergens vee zie lopen, is het net of ik familie zie.”
3,5 ster. Afgerond naar boven omdat het toch wel weer een volstrekt uniek verhaal is.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Bampie
Gesponsord
De ijzersterke nieuwe roman van de auteur van de moderne klassieker De overlevenden! Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Eén wens. Twee levens. Een onvergetelijke vriendschap. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Een hilarische en spannende donkere romcom met een bloederig randje.
