Lezersrecensie
Een geloofwaardig vervolg
Mrs Osmond is het vervolg op The portrait of a lady van Henry James uit 1881. Gedurfd maar bijzonder geslaagd. Ik denk dat Henry James in de schrijvershemel zich vereerd voelt.
Alvorens dit boek te lezen raad ik je aan wel eerst The portrait of a lady te lezen, dat geeft Mrs Osmond een extra laag. Banville heeft het vervolg in dezelfde stijl geschreven maar dan net iets minder traag en minder saai. Het is zelfs geraffineerder qua plot. En sommige plotontwikkelingen in The portrait of a lady werden mij na het lezen van Mrs. Osmond pas echt duidelijk! Kortom een uiterst geloofwaardig vervolg.
Dit was mijn eerste John Banville. Maar ik heb The sea van hem alvast op mijn nog-te-lezen-lijst gezet.
Tot slot nog een citaat dat mij weer eens herinnerde aan een wijsheid van mijn oude Ierse baas (misschien heeft John Banville het wel van hem!).
P251 “There is a universal truth which the young are all too infrequently surprised into acknowledging, and then with a sense of having been violently brought up short, which is that, as they are now, so too were the old, once. We may figure it otherwise by proposing that every generation considers itself unique, and that each batch newly entered upon its adult estate believes itself to be enjoying, or enduring, experiences, discoveries and difficulties that are all novel, all singular, and all exclusive to them and their coevals.”
Alvorens dit boek te lezen raad ik je aan wel eerst The portrait of a lady te lezen, dat geeft Mrs Osmond een extra laag. Banville heeft het vervolg in dezelfde stijl geschreven maar dan net iets minder traag en minder saai. Het is zelfs geraffineerder qua plot. En sommige plotontwikkelingen in The portrait of a lady werden mij na het lezen van Mrs. Osmond pas echt duidelijk! Kortom een uiterst geloofwaardig vervolg.
Dit was mijn eerste John Banville. Maar ik heb The sea van hem alvast op mijn nog-te-lezen-lijst gezet.
Tot slot nog een citaat dat mij weer eens herinnerde aan een wijsheid van mijn oude Ierse baas (misschien heeft John Banville het wel van hem!).
P251 “There is a universal truth which the young are all too infrequently surprised into acknowledging, and then with a sense of having been violently brought up short, which is that, as they are now, so too were the old, once. We may figure it otherwise by proposing that every generation considers itself unique, and that each batch newly entered upon its adult estate believes itself to be enjoying, or enduring, experiences, discoveries and difficulties that are all novel, all singular, and all exclusive to them and their coevals.”
1
Reageer op deze recensie
