Lezersrecensie
Style over substance
Young. Gay. Black. Campus. Trauma. Abuse. Racism.
Dat zijn de ingrediënten van dit verhaal dat in een weekend plaatsvindt. Genomineerd in 2020 voor de Booker Prize. Maar het verhaal nog de karakters kwamen in mijn hoofd matig uit de literaire verf. Misschien heeft de schrijver gewoon te veel thema’s in dit boek gestopt. Gedetailleerde beschrijvingen, bijvoorbeeld in het lab op de universiteit of de scene op de tennisbaan, maakten het vervelend. Regelmatig vond ik het ‘style over substance’. Af en toe waren er gelukkig nog wel wat goede scenes. Zeker wanneer Wallace, de hoofdpersoon, seks heeft weet Brandon Taylor dat heel goed te beschrijven, en dat gaat bij schrijvers nog wel eens mis.
2 ½ ster maar voorlopig rond ik het naar beneden af.
Dat zijn de ingrediënten van dit verhaal dat in een weekend plaatsvindt. Genomineerd in 2020 voor de Booker Prize. Maar het verhaal nog de karakters kwamen in mijn hoofd matig uit de literaire verf. Misschien heeft de schrijver gewoon te veel thema’s in dit boek gestopt. Gedetailleerde beschrijvingen, bijvoorbeeld in het lab op de universiteit of de scene op de tennisbaan, maakten het vervelend. Regelmatig vond ik het ‘style over substance’. Af en toe waren er gelukkig nog wel wat goede scenes. Zeker wanneer Wallace, de hoofdpersoon, seks heeft weet Brandon Taylor dat heel goed te beschrijven, en dat gaat bij schrijvers nog wel eens mis.
2 ½ ster maar voorlopig rond ik het naar beneden af.
1
Reageer op deze recensie
