Lezersrecensie
The love that dare not speak it's name
‘The love that dare not speak it’s name.’ De beroemde dichtregel van Lord Alfred Douglas, minnaar van Oscar Wilde. Niet voor niets begint Colm Tóibín’s The Master in 1895. Het jaar waarin Oscar Wilde het smaadproces begon tegen de vader van Alfred die hem had beschuldigd van sodomie.
The Master is een non-fictie roman over het leven van Henry James (1843-1916). En ook hier wordt homoseksualiteit nergens bij naam genoemd. Het is er, maar het blijft geheim. Soms voelt dat wat vreemd aan. Bijvoorbeeld in de scenes met Hendrik Christian Andersen*, de eind 19e eeuw in Rome woonachtige beeldhouwer. We weten uit brieven van Henry James aan de veel jongere Andersen dat er een groot verlangen was. Andersen heeft James zelfs bezocht in zijn huis in Rye in Engeland. Maar of ze samen in bed hebben gelegen. We weten het niet. En Tóibín laat dit dus ook in het midden.
Het is overigens een heel aardig en lezenswaardig portret geworden. De stijl deed me zelfs denken aan Henry James. Het verhaal begint dus in 1895 en eindigt eind 1899. Een actuele gebeurtenis is steeds een aanleiding om terug te blikken. Het is wel aan te raden om eerst iets van James te lezen alvorens dit boek te lezen. Bij voorkeur The Portrait of a Lady, zijn bekendste boek. Na de dood van zijn nicht Minny Temple met wie hij goed bevriend was lezen we:
“He loved describing her white umbrella with a violet lining and the sense of intelligent pleasure in her movements, her glance and her voice. He could control her destiny now that she was dead, offer her the experiences she would have wanted, and provide drama for a life which had been so cruelly shortened. He wondered if this had happened to other writers who came before him, if Hawthorne or George Eliot had written to make the dead come back to life, had worked all day and all night, like a magician or an alchemist, defying fate and time and all the implacable elements to re-create a sacred life.”
Kortom, met Isabel Archer, de hoofdpersoon in The Portrait of a Lady, wekt hij Minny weer tot leven.
*) Toeristisch tip: als je in Rome bent en je wil eens wat anders zien, ga naar het Hendrik Christian Andersen museum niet ver van Piazza del Popolo. Het is nog gratis ook.
https://www.italianways.com/the-hendrik-christian-andersen-house-museum-in-rome/
The Master is een non-fictie roman over het leven van Henry James (1843-1916). En ook hier wordt homoseksualiteit nergens bij naam genoemd. Het is er, maar het blijft geheim. Soms voelt dat wat vreemd aan. Bijvoorbeeld in de scenes met Hendrik Christian Andersen*, de eind 19e eeuw in Rome woonachtige beeldhouwer. We weten uit brieven van Henry James aan de veel jongere Andersen dat er een groot verlangen was. Andersen heeft James zelfs bezocht in zijn huis in Rye in Engeland. Maar of ze samen in bed hebben gelegen. We weten het niet. En Tóibín laat dit dus ook in het midden.
Het is overigens een heel aardig en lezenswaardig portret geworden. De stijl deed me zelfs denken aan Henry James. Het verhaal begint dus in 1895 en eindigt eind 1899. Een actuele gebeurtenis is steeds een aanleiding om terug te blikken. Het is wel aan te raden om eerst iets van James te lezen alvorens dit boek te lezen. Bij voorkeur The Portrait of a Lady, zijn bekendste boek. Na de dood van zijn nicht Minny Temple met wie hij goed bevriend was lezen we:
“He loved describing her white umbrella with a violet lining and the sense of intelligent pleasure in her movements, her glance and her voice. He could control her destiny now that she was dead, offer her the experiences she would have wanted, and provide drama for a life which had been so cruelly shortened. He wondered if this had happened to other writers who came before him, if Hawthorne or George Eliot had written to make the dead come back to life, had worked all day and all night, like a magician or an alchemist, defying fate and time and all the implacable elements to re-create a sacred life.”
Kortom, met Isabel Archer, de hoofdpersoon in The Portrait of a Lady, wekt hij Minny weer tot leven.
*) Toeristisch tip: als je in Rome bent en je wil eens wat anders zien, ga naar het Hendrik Christian Andersen museum niet ver van Piazza del Popolo. Het is nog gratis ook.
https://www.italianways.com/the-hendrik-christian-andersen-house-museum-in-rome/
1
Reageer op deze recensie
