Lezersrecensie
Een hele opgave
Ik heb mijn dosis 19e-eeuwse literatuur wel weer gehad voor dit jaar. Dit 628 pagina’s tellende boek uit 1881 was nog een hele opgave.
In de introductie van Peter Washington lees ik dat James zelf over het boek heeft gezegd: “The weakness of the whole story is that it is too exclusively psychological.” En dat ben ik wel met hem eens. Je moet ervan houden. Uit James’ eigen voorwoord begrijp ik dat hij voor het schrijven van The portrait of a lady de karakters voor zich zag en niet eerst een plot heeft bedacht. Het verhaal zelf vond ik dan ook wat magertjes. Eigenlijk wordt het pas interessant als je op 2/3 bent en Isabel eindelijk getrouwd is. Ik zal niet verklappen met wie want er zijn nogal wat mannen die haar hart willen veroveren. Toch vond ik de passie een beetje ontbreken, daarvoor moest je in de 19e eeuw toch Anna Karenina of Madame Bovary lezen!
Het verhaal draait vooral om de vrouwelijke karakters en dan met name de jonge Amerikaanse Isabel Archer die door haar rijke tante, Mrs. Touchett, mee naar Engeland wordt genomen. Henry James richt zich regelmatig tot de lezer en refereert dan aan Isabel als ‘our heroine’. Het speelt zich af in de rijkere milieus van Europa. Het einde is best bijzonder en vraagt om een vervolg. Dat vervolg, Mrs. Osmond, is overigens onlangs geschreven door John Banville. Dat schijnt niet eens onaardig te zijn dus wie weet ga ik dat binnenkort lezen.
Tot slot, een citaat dat laat zien dat taal altijd evolueert. Als Ralph Touchett aan Henriette Stackpole de schilderijen in hun landhuis ‘Gardencourt’ laat zien lezen we:
“Henrietta strolled through the long gallery in his society, while he pointed out its principal ornaments and mentioned the painters and subjects. Miss Stackpole looked at the pictures in perfect silence, committing herself to no opinion and Ralph was gratified by the fact that she delivered herself of none of the little ready-made ejaculations of delight of which the visitors to Gardencourt were so frequently lavish.”
In de introductie van Peter Washington lees ik dat James zelf over het boek heeft gezegd: “The weakness of the whole story is that it is too exclusively psychological.” En dat ben ik wel met hem eens. Je moet ervan houden. Uit James’ eigen voorwoord begrijp ik dat hij voor het schrijven van The portrait of a lady de karakters voor zich zag en niet eerst een plot heeft bedacht. Het verhaal zelf vond ik dan ook wat magertjes. Eigenlijk wordt het pas interessant als je op 2/3 bent en Isabel eindelijk getrouwd is. Ik zal niet verklappen met wie want er zijn nogal wat mannen die haar hart willen veroveren. Toch vond ik de passie een beetje ontbreken, daarvoor moest je in de 19e eeuw toch Anna Karenina of Madame Bovary lezen!
Het verhaal draait vooral om de vrouwelijke karakters en dan met name de jonge Amerikaanse Isabel Archer die door haar rijke tante, Mrs. Touchett, mee naar Engeland wordt genomen. Henry James richt zich regelmatig tot de lezer en refereert dan aan Isabel als ‘our heroine’. Het speelt zich af in de rijkere milieus van Europa. Het einde is best bijzonder en vraagt om een vervolg. Dat vervolg, Mrs. Osmond, is overigens onlangs geschreven door John Banville. Dat schijnt niet eens onaardig te zijn dus wie weet ga ik dat binnenkort lezen.
Tot slot, een citaat dat laat zien dat taal altijd evolueert. Als Ralph Touchett aan Henriette Stackpole de schilderijen in hun landhuis ‘Gardencourt’ laat zien lezen we:
“Henrietta strolled through the long gallery in his society, while he pointed out its principal ornaments and mentioned the painters and subjects. Miss Stackpole looked at the pictures in perfect silence, committing herself to no opinion and Ralph was gratified by the fact that she delivered herself of none of the little ready-made ejaculations of delight of which the visitors to Gardencourt were so frequently lavish.”
1
Reageer op deze recensie
