Een jaar in de tuin van White Stork Farmhouse

De auteur van dit boek, Marijn O’Hanlon ging met haar man Redmond O’Hanlon in Drenthe wonen. Het huis dat ze betrokken was een boerderij met een ooievaarsnest op het dak. Vandaar dat er onder de titel ‘Een jaar in de tuin van White Stork Farmhouse’ in kleine letters ‘ooivaarsdagboek’ gedrukt staat.
Dit boek is inderdaad een dagboek. Bijna elke dag schrijft Marijn O’Hanlan iets in haar dagboek. Ze begint op 3 februari. Het begin van boek het is aftastend , het gaat vooral over ooievaars en soms over andere vogels. Dan begint ze te schrijven over kat Bertus. Bertus is ook dol op vogels, maar niet op de manier die de bewoners van het huis graag zien. Bertus komt af en toe voor in het boek, niet vaak, maar hij zorgt meestal voor een vrolijke noot in het boek.
Naarmate het boek vordert, gaat de lezer de bewoners van het huis beter kennen en de buren. Buren met een ooievaarsnest op het dak, of niet of mensen uit de buurt. Ook wordt de slapeloosheid en de mentale conditie van Redmond beschreven, ook hoe het zover kwam. Vooral als hij halverwege het jaar in het ziekenhuis beland, worden de verhalen persoonlijker. Maar altijd komt het verhaal weer terug bij de ooievaars en andere bewoners van de tuin. En op die manier wordt de lezer steeds meer bij het verhaal betrokken. Zo leef je al lezend mee met de ooievaars en hun voortplanting, gezinsuitbreiding enzovoort.
Dit boek is geschreven door iemand die ontzettend geïnteresseerd is in de tuin en de omgeving. Ze is ook iemand die graag raad van anderen aanneemt en door het verhaal heen sijpelt ook haar verlangen om met andere mensen te ontmoeten en te communiceren.
Het taalgebruik is begrijpelijk. Omdat het in dagboekvorm is geschreven, lijkt het net of het verhaal persoonlijk voor de lezer geschreven is. Het is een kalme schrijfstijl, wat er ook gebeurt, als lezer weet je dat er weer een dag komt en dat daarover geschreven zal worden.
Het is prettig leesbaar boek. Doordat het zo kalme toon heeft is, komt het neutraal over. Er zijn emoties en meningen, maar de intensiteit wordt niet duidelijk beschreven. Want we waren hier immer voor de vogels en vooral de ooievaars.
De Club van Echte Lezers: bedankt voor dit recensie exemplaar.