Lezersrecensie
Zussen aan zee
Wat is het leuk om een boek te lezen dat zich in Nederland afspeelt maar door een Duitse is geschreven. De Nederlandse gewoontes zijn in het buitenland niet altijd gewoon, zoals ’s avonds de gordijnen open laten zodat de wandelaar heerlijk naar binnen kan kijken. En de taal die zo vertrouwt klinkt, is voor mensen die uit Duitsland komen een combinatie van keelklanken.
Maar daar gaat dit boek niet over. Dit boek gaat over Doro, Yella, Amelie en Helen. Zij zijn heel verschillend maar ze zijn vooral zussen. Iedere zus leidt haar eigen leven en er is geen vertrouwelijke band tussen hen in het dagelijks leven. Ieder is druk met haar eigen carrière en/of gezin en de wil is er ook niet altijd aanwezig. Wanneer hun moeder een weekend in Bergen organiseert, komt iedereen. Bergen aan Zee waar hun vader verongelukte. Niemand weet waarom hun moeder dit regelt en waarom dat op deze plek moet plaatsvinden. De relatie met moeder is voor enkele van de zussen nogal ingewikkeld. Vol vragen gaan de zussen het wekend in.
Monika Peetz heeft een vlotte pen en gaat in op details zonder langdradig te worden. Ze vertelt het verhaal vanuit verschillende zussen en ook hoe ze op elkaar overkomen en wat ze van elkaar denken. De persoonlijkheden worden beschreven en ook de geheimen komen aan bod. Dat maakt het verhaal helder. Toch blijft de bloedband en de gezamenlijke jeugd bestaan. De personages komen tot bloei en dat maakt het dat het verhaal gaat leven. Zo komt Yella met de trein naar Nederland en wandelt Bergen in. Op deze manier maken we kennis met haar en komen we te weten wat er in haar leven speelt.
Moinka Peetz is bekend geworden met haar boek de Dinsdagavondvrouwen. Hoewel ze Duits is, is Nederland geen onbekend terrein voor haar: ze woont met haat gezin in Amsterdam.