Een persoonlijk verhaal in korte fragmenten gegoten.

‘Hoe het is om geadopteerd te zijn? Dit is één van de vragen die het meest aan mij worden gesteld. Van adoptie bestaat vaak een romantisch beeld van kinderen die uit troosteloze omstandigheden gered worden en een fantastisch leven tegemoet gaan. Maar helaas is het niet altijd rozengeur en maneschijn. In dit verhaal over mijn leven vertel ik je hoe het voor mij was om bij mijn eigen moeder weggehaald te worden en terecht te komen in een adoptiegezin, waarin het voor mij allesbehalve veilig was. Door mijn adoptievader werd ik misbruikt en op mijn zeventiende moest ik van hem mijn sleutels inleveren en vertrekken.
Maar ik ben strijdbaar. Het feit dat ik er achter kwam dat alles rondom mijn bestaan een leugen was en dat ik zelfs niet geboren ben op mijn verjaardag, bracht me ertoe samen met vijftien anderen de Nederlandse Staat aan te klagen wegens adoptiefraude en kinderhandel. Wat ik wil? Heel simpel. Dat ik, net als iedereen, mijn eigen geboortedatum in mijn paspoort krijg.
Dit is geen treurig verhaal. Van mijn eenzaamheid heb ik mijn grootste kracht gemaakt. Mijn verlangen naar verbinding inspireerde me om een succesvol bedrijf te starten waarin connectie centraal staat. En nog belangrijker: ik begon een zoektocht die tot dubbel succes leidde. Ik vond niet alleen mijn échte familie, maar ook mezelf.’

Dit zijn de woorden op de achterflap van het boek ‘Niet geboren op mijn verjaardag’ van Sam van den Haak. Het boek geeft het levensverhaal van Sam weer en ze doet dit aan de hand van korte situaties, anekdotes, herinneringen uit haar jeugd.
Toen Sam van den Haak mij vroeg of ik haar boek wou lezen, bleek het eigenlijk over een luisterboek te gaan. Ik heb zelf weinig ervaring met luisterboeken, dus heb ervoor gekozen om de paperback te lezen.

Het is een zeer persoonlijk en kwetsbaar verhaal en het is knap dat de auteur zich zo hard durft open te stellen, vooral na wat ze heeft meegemaakt. Er zijn verschillende delen in het boek, waarbij vooral deel twee gaat over de terugkeer naar haar geboorteland Sri Lanka. Naar het einde toe gaat het vooral over de fraude in verband met de adoptieprocedures. Daarrond volg je haar verhaal van misbruik, opgroeien in een onveilige situatie en haar persoonlijke ontwikkeling.
De schrijfstijl in dit boek is op zich vlot, maar door de vele korte fragmenten, was het me aanvankelijk niet altijd even duidelijk op welke leeftijd het stukje zich afspeelde. Ook kwam het enigszins chaotisch over, omdat er nogal van de hak op de tak wordt gesprongen. Ik miste toch wel wat samenhang. Het verhaal is erg beschrijvend neergepend en slechts sporadisch komen er dialogen aan bod. Daarom denk ik dat het inderdaad wel aangenamer is om naar het boek te luisteren in plaats van zelf te lezen. Het luisterboek werd ingesproken door de auteur zelf, dus ik kan me voorstellen dat op die manier klemtonen en emoties beter naar voren komen.
Het is een waargebeurd verhaal, dus de gevoelige lezer moet beseffen dat dit behoorlijk confronterend kan zijn.
Sam, knap van je dat je deze erg persoonlijke inkijk op je leven hebt gegeven.
Rating (op basis van de schrijfstijl): 3*