Lezersrecensie
Tot het bittere einde is een goed geschreven verhaal dat de interesse zal wekken van lezers die houden van historische romans en thrillers.
Esther Teunissen is een Nederlandse auteur. Beroepshalve is ze bestuursadviseur voor verschillende burgemeesters. De buurt waarin ze werkt ligt nabij de Gevangenpoort en het Binnenhof in Den Haag, waar zich eveneens haar historische thrillers afspelen. Na het succes van haar debuutthriller Duimkruid besloot Esther een volgende historische thriller te schrijven. Tot het bittere einde verscheen in de zomer van 2025 bij De Crime Compagnie.
1672 is een rampzalig jaar voor Nederland. Door de oorlog is het land op politiek vlak erg woelig. Anna tracht te overleven in moeilijke omstandigheden. Ze is getrouwd met de gewelddadige Peer, draagt de zorg voor haar baby Marit en werkt als corrector in de drukkerij van haar vader IJsbrand. Doordat ze slim is en werkt, staat ze als vrouw in een uitzonderingspositie. Wanneer een moord wordt gepleegd op de gebroeders De Witt, staat het dorp in rep en roer. Dat er een link is met de politieke situatie doet de onrust toenemen. Als later ook Anna's vader sterft, lijkt het om zelfmoord te gaan, wat een grote schande is. Anna is ervan overtuigd dat haar vader vermoord is en voert haar eigen onderzoek. Daarbij stoot ze voortdurend op tegenwerking. Zelfs haar eigen familie kan ze niet langer vertrouwen.
Tot het bittere einde begint zonder proloog en bouwt op in chronologische volgorde. Dat is maar goed ook, want het verhaal vraagt de nodige concentratie. Esther Teunissen biedt de lezer een goed uitgewerkte verhaallijn binnen een historische context die op ware feiten gebaseerd is. Omdat hoofdpersonage Anna in haar onderzoek naar de moord op haar vader meermaals op het verkeerde been wordt gezet, moet de lezer bij de pinken blijven. Het perspectief wisselt tussen Anna en haar oom Govaert, waarbij beiden in de ik-vorm worden gevolgd. Al snel komt de moord op de gebroeders De Witt aan bod en worden de eerste geheimen geïntroduceerd. De reden en verdere context houdt de auteur op dat moment nog achter de hand. Het taalgebruik is netjes aangepast aan de tijdsgeest en context van 1672. Hoofdpersonage Anna wordt goed uitgewerkt. Vooral haar positie als vrouw in vroegere tijden wordt in de verf gezet. Haar opstand tegen haar echtgenoot en haar doorzettingsvermogen in haar onderzoek maken van haar een sterke persoonlijkheid. De spanning zit vooral in het steeds dreigende gevaar, niet alleen van de oorlog, maar ook de agressie door Anna's echtgenoot. Dat het recht niet altijd zegeviert, maar dat de sterkste en machtigste personen de scepter zwaaien, is eveneens mooi neergezet. Dat maakt de lezer nieuwsgierig naar de verdere ontwikkelingen. Zowel het fictieve als het geschiedkundige deel komen duidelijk aan bod, maar de combinatie van beide maakt het verhaal ook ingewikkeld.
Tot het bittere einde is een goed geschreven verhaal dat de interesse zal wekken van lezers die houden van historische romans en thrillers.
Deze recensie verscheen eerder bij Vrouwenthrillers.nl
Bedankt voor het recensie-exemplaar, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie.
1672 is een rampzalig jaar voor Nederland. Door de oorlog is het land op politiek vlak erg woelig. Anna tracht te overleven in moeilijke omstandigheden. Ze is getrouwd met de gewelddadige Peer, draagt de zorg voor haar baby Marit en werkt als corrector in de drukkerij van haar vader IJsbrand. Doordat ze slim is en werkt, staat ze als vrouw in een uitzonderingspositie. Wanneer een moord wordt gepleegd op de gebroeders De Witt, staat het dorp in rep en roer. Dat er een link is met de politieke situatie doet de onrust toenemen. Als later ook Anna's vader sterft, lijkt het om zelfmoord te gaan, wat een grote schande is. Anna is ervan overtuigd dat haar vader vermoord is en voert haar eigen onderzoek. Daarbij stoot ze voortdurend op tegenwerking. Zelfs haar eigen familie kan ze niet langer vertrouwen.
Tot het bittere einde begint zonder proloog en bouwt op in chronologische volgorde. Dat is maar goed ook, want het verhaal vraagt de nodige concentratie. Esther Teunissen biedt de lezer een goed uitgewerkte verhaallijn binnen een historische context die op ware feiten gebaseerd is. Omdat hoofdpersonage Anna in haar onderzoek naar de moord op haar vader meermaals op het verkeerde been wordt gezet, moet de lezer bij de pinken blijven. Het perspectief wisselt tussen Anna en haar oom Govaert, waarbij beiden in de ik-vorm worden gevolgd. Al snel komt de moord op de gebroeders De Witt aan bod en worden de eerste geheimen geïntroduceerd. De reden en verdere context houdt de auteur op dat moment nog achter de hand. Het taalgebruik is netjes aangepast aan de tijdsgeest en context van 1672. Hoofdpersonage Anna wordt goed uitgewerkt. Vooral haar positie als vrouw in vroegere tijden wordt in de verf gezet. Haar opstand tegen haar echtgenoot en haar doorzettingsvermogen in haar onderzoek maken van haar een sterke persoonlijkheid. De spanning zit vooral in het steeds dreigende gevaar, niet alleen van de oorlog, maar ook de agressie door Anna's echtgenoot. Dat het recht niet altijd zegeviert, maar dat de sterkste en machtigste personen de scepter zwaaien, is eveneens mooi neergezet. Dat maakt de lezer nieuwsgierig naar de verdere ontwikkelingen. Zowel het fictieve als het geschiedkundige deel komen duidelijk aan bod, maar de combinatie van beide maakt het verhaal ook ingewikkeld.
Tot het bittere einde is een goed geschreven verhaal dat de interesse zal wekken van lezers die houden van historische romans en thrillers.
Deze recensie verscheen eerder bij Vrouwenthrillers.nl
Bedankt voor het recensie-exemplaar, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie.
1
Reageer op deze recensie
