De sterkte van dit boek zit in interessante onderwerpen, karakterontwikkeling en afwisseling tussen heden en verleden.

Clémence Michallon is, zoals haar naam doet vermoeden, geboren en opgegroeid in Frankrijk. Sinds twaalf jaar woont en werkt ze in de Verenigde Staten. Als journalist werkt ze freelance voor belangrijke kranten zoals de New York Times. Ze schreef twee psychologische thrillers die in meerdere talen werden uitgegeven.

Frida en Gabriel waren als kinderen twee handen op een buik. Ze deden alles samen. Helaas beleefden ze ook samen een traumatische gebeurtenis, die hen uiteindelijk uiteen dreef. Na jaren van steeds minder contact, besluit Gabriel mee te werken aan een documentaire. Vooraf wil hij graag Frida weer ontmoeten. Ze boeken samen een zonnige vakantie in een luxe resort in de woestijn van Utah. Maar ook daar loopt het mis wanneer er een dode valt.

Weg van hier begint meteen op vakantie, specifiek tijdens de vierde nacht. De lezer volgt het perspectief van Frida in de eerste persoon, wat de mogelijkheid biedt om mee in haar brein te duiken. Al snel valt er een dode waarbij een politie-onderzoek wordt gestart. De focus ligt echter niet op dit onderzoek, maar op het functioneren van hoofdpersonages Frida en Gabriel. Dat zorgt vooral in het begin voor een gevoel van onduidelijkheid waar het verhaal precies heen zal gaan.

De psychologische ontwikkeling van de beide hoofdpersonages is de rode draad door het verhaal heen en daarvoor keert de auteur regelmatig terug naar het verleden. Dit verloopt via herinneringen en mijmeringen, maar zeer regelmatig nemen ook volledige hoofdstukken een sprong naar de kindertijd van het duo.

De opbouw verloopt dus allesbehalve chronologisch, maar de tijdssprongen worden duidelijk gebracht en het verhaal is goed te volgen. Af en toe duikt de politie op in het resort in functie van het onderzoek en dit zorgt voor afwisseling met de hoofdverhaallijn. De ervaringen van Frida en Gabriel worden stukje per stukje toegelicht, maar de echte link met verdachte gebeurtenissen in het heden volgt pas later. Dat maakt een mooie plottwist mogelijk. De reden van de auteur om het verhaal te starten op nacht vier wordt in de loop van de verhaalopbouw duidelijk. Dit blijkt dan ook een bewuste en goed gekozen strategie te zijn.

Weg van hier is een psychologische thriller waarbij de psychologie in de ervaringen van de hoofdpersonages zit en dus niet in onderhuidse spanning. De schrijfstijl doet eerder denken aan een misdaadroman waarin echter wel emotioneel heftige thema’s aan bod komen.

De sterkte van dit boek zit in interessante onderwerpen, karakterontwikkeling en afwisseling tussen heden en verleden. De liefhebber van psychologische thema’s zal Weg van hier zeker appreciëren.
Beoordeling: 3½*
Met dank aan Uitgeverij Volt voor het recensie-exemplaar.
Deze recensie verscheen eerder op Passievoorboeken.com