Een verhaal met veel aandacht voor de persoonlijke ontwikkeling van de hoofdpersonages.

“Pumpkin Spice latte with love” is een feelgood van Sofie Broeckx. Het verhaal gaat over twee beste vrienden Ben en Axel. Beiden volgen hun laatste jaar in de opleiding Rechten aan de universiteit Antwerpen. Ze hopen er een jaar van te maken vol plezier, feestjes en dates. Corona gooit echter roet in het heden en hun leven verloopt anders dan verwacht. Ben wil liever als barista aan de slag en Axel ontfermt zich over zijn jongere zus en broer. Ook op relatievlak loopt het niet van een leien dakje.

Deze feelgood heeft een leuke cover en titel, die verwijzen naar het koffiehuis waar Ben een studentenjob heeft.
De schrijfstijl van Sofie Broeckx is heel vlot. Er is een fijne afwisseling tussen beschrijving en dialogen. Op die manier leer je Ben en Axel heel goed kennen en ontdek je wat hen drijft, wat hun motivaties en obstakels zijn. Hun emotionele wereld komt zeer uitgebreid aan bod.
Wat ik persoonlijk minder leuk vind, is dat het verhaal zich in coronatijden afspeelt. Ik wil net graag even van de C-miserie verlost zijn als ik een boek lees. Voor het verhaal is het echter essentieel dat hier voldoende aandacht aan wordt gegeven, omdat dit een impakt heeft op het studentenleven van Ben en Axel en op de keuzes die ze moeten maken. Gelukkig overheerst het tijdskader niet het inhoudelijke verhaal.
Het boek volgt het idee van een dagboek: de hoofdstukken staan chronologisch en er wordt telkens vermeld op welke dag het zich afspeelt. Het verhaal wordt hierdoor rustig opgebouwd en is verspreid over een periode van meer dan een jaar.
Verder is er veel aandacht voor de persoonlijke ontwikkeling van de hoofdpersonages en komt het lgtbq-thema op een respectvolle en serene manier aan bod.
Ik ben ervan overtuigd dat velen dit verhaal zullen appreciëren. Zelf ben ik omwille van de coronasetting iets minder enthousiast.