Indrukwekkend en leerzaam tegelijk

Toen Menno Lanting mij een tijd geleden vroeg of ik zijn boek De Bestedeling, dat in september verschijnt, wilde lezen in ruil voor een recensie, was ik gelijk nieuwsgierig. Ik lees graag historische non-fictie, en de geschiedenis van de bestedelingen was mij nog onbekend, waardoor mijn interesse gewekt was.

Tot in de negentiende eeuw werden kinderen die er alleen voor kwamen te staan, of van wie de ouders niet meer voor hen konden zorgen, ‘uitbesteed’ aan andere gezinnen. Op veilingen kon er op deze kinderen geboden worden, waarna ze in huis werden gehaald met de bedoeling verzorgd te worden. In werkelijkheid gebeurde dat vaak niet, want het geld dat de verzorgers kregen, werd meestal niet aan het kind besteed. Veel bestedelingen belandden daardoor in erbarmelijke omstandigheden. Ze waren goedkope werkkrachten, kregen weinig te eten, gingen zelden naar school en werden soms zelfs mishandeld.

“Een van de bestedelingen heeft eindelijk een gezicht gekregen, en zijn verhaal maakt hem levendiger dan ooit,” schrijft Lanting. Dat is precies wat hij in het hele boek doet: door archieven, persoonlijke verhalen en historische documenten met elkaar te verweven, brengt hij deze vergeten geschiedenis tot leven. Juist door die afwisseling voelde het boek niet ‘droog’ aan, zoals geschiedenisboeken weleens kunnen zijn. Ik werd hier echt door geraakt en het heeft me doen beseffen hoe erg en hoeveel armoede er in die tijd was en wat voor impact dit op het leven van de kinderen heeft gehad. Er waren gelukkig ook een aantal positievere verhalen, maar die zijn toch veruit in de minderheid.

De Bestedeling is tegelijk een indrukwekkend en leerzaam boek dat me nog wel even bij zal blijven. Ik denk dat het erg belangrijk is dat dit verhaal en deze gebeurtenissen worden verteld en daar biedt dit boek erg goed inzicht in.

Bedankt dat ik je boek mocht lezen!