Lezersrecensie
Theeleuten is niet saai
Donna bespreekt graag de laatste roddels met Hans. Hans is werkzaam als ambtenaar en komt iedere ochtend een vers bakje koffie to go halen in de tearoom genaamd 'De Leut' waar Donna al 10 jaar de eigenares van is.
Donna woont al 13 jaar in het Magnoliahof, met haar zoon Kaj.
Kaj krijgt van Hans toestemming om een documentaire te maken van het Magnoliahof, als afstudeerproject.
Het leven veranderd voor Donna op het moment dat er in de leegstaande pand ,op nummer 16 een nieuwe bestemming krijgt.
'Een tattooshop', zegt Donna zwakjes.
Donna heeft een hechte band met Betty, Wende en Arie de medewinkel eigenaren van het Magnoliahof.
Betty, Wende en Arie delen de mening van Donna niet. Daarop zet Donna in haar eentje alles op alles dat de tattooshop niet doorgaat.
Kaj is getuigen, terwijl hij zijn documentaire maakt over het Magnoliahof en Donna één van haar uitgevoerde acties vastlegt, om ervoor te zorgen dat de tattoosshop niet in het pand van nummer 16 komt.
Zou Donna erachter komen wat Kaj heeft vastgelegd en heeft Donna ervoor kunnen zorgen dat de tattooshop niet in het pand van nummer 16 komt?
Susan laat je lachen. Ik bedoel ECHT hardop lachen. Het is een humoristische feel - good boek. Susan neemt je mee, met Donna en laat je zien dat vooroordelen je nergens brengen.
Ik hou ontzettend veel van Susan haar schrijfstijl. Zij kan alle emoties goed inzoomen, het laten voelen, hoe dit zou kunnen afspelen in ons dagelijks leven, terwijl je het boek leest of beluisterd. Het is realistisch en van deze tijd.
Bedankt, dat ik ben gevraagd voor een recensie exemplaar! Ik heb er onwijs van genoten!