De pijn en tragedie van ‘de groote oorlog’

In deze kortnovelle verwoordt de auteur de gedachten en weinige woorden van Theo, de pijn en radeloosheid, de tragedie, de trauma’s van het front in ‘de Groote Oorlog ‘, Wereldoorlog I.
Het moeilijk verwerken van beelden, nachtmerries, keuzes tussen leven en dood, komen tot uiting naar aanleiding van de brief van Leonie aan Theo.
Leonie, echtgenote van kapitein Arthur Matton, oorlogschirurg.

De mooie sfeerschepping (mooi is een moeilijk woord in deze context) geeft goed weer waar het om gaat.
Het bracht me ook onmiddellijk weer terug naar het boek ‘De wintersoldaat’ van Daniël Mason dat ik recent las... ( zie ikstagram @de.boekenplank ) en Ieper en omstreken, een streek die ook de oorlog ademt. En waar de nutteloosheid en wreedheid van elke oorlog weerspiegeld wordt in elk oorlogsgraf van de onbekende en bekende soldaat.

Ik kan me voorstellen dat dit verhaal perfect weergaf wat de culturele herdenking van W.O. In Oostende (2018) voor ogen had. De schrijver bracht deze monoloog op het slotevenement.