Intrigerende debuutroman !

‘De vondsten’ zetten een oude man aan tot denken.
Vanuit het raam in het hoge appartement overziet hij alles, het verleden, de evolutie, het nu.

Journaliste Lena wordt vanuit de hoofdstad uitgestuurd naar de grensstad. Oversteekplaats voor verdreven Hooglanders. De laatste halte voor de muur.

‘Grijs, alles was hier grijs, zelfs het zonlicht had geen kleur, net als de lucht en de amper zichtbare wolken.’

‘De vondst was de vorige dag gedaan, enkele blokken van haar huis. Veertien lijken, net als eerder rechtop in de bodem, samengeperst en daardoor sterk vervormd. Sommige lichamen leken met elkaar vergroeid, stond er in het artikel.’

Notities in een kantlijn.
Een aankoopbonnetje van het boek ‘de oversteek’ door schrijver Onalov.
Een letter.

Jona, wonend in de hut van zijn grootouders, geniet in het woud van zwemmen in het meer. De waterval en de heuvel is verboden terrein.
Plots is er die vreemdeling in het dorp.

Lena komt niet veel te weten…….en als ze wat meent te vinden :
Over de grijzen wordt er niet graag gepraat. Delen inwoners hetzelfde geheim?

Ook de oude ik-verteller wordt mysterieus vaag gehouden.
Flarden herinneringen.
Een vader.
Een journalist.
Een dokter.

Het boek straalt een rust uit, in een fijne verzorgde taal.
Een sterk contrast met de beschreven omgeving.
Het lijkt een oorlogsgebied, onafgewerkte bouwwerken, stof, bouwputten, vluchtelingen.
Armoede, het ondergrondse, alcohol en roes, ‘hoop’?
Is het idyllische van de waterval definitief deel van het verleden?

Alles is beton, grijs met een groene sluier.

Onwezenlijk, bizar, onwerkelijk. Alsof alles omfloerst is.
Bij momenten roept het filmische beelden bij me op:
Dode asse en verschroeide bomen, ‘The road’.
Woestijn-landschappen, ‘The handmaid’s tale.’

Intrigerend, touwtjes worden aangereikt, als lezer neem je ze vast.
Legt het einde van het boek de knoop?

‘De toehoorder bepaalt de waarheid niet de verteller.’

Een extra leestekentje lijkt soms gewenst. Maar dat is een klein detail.
Korte krachtige hoofdstukken trekken de lezer mee. Eerst kabbelt het verhaal nog, erna wil je enkel nog doorlezen.

Vincent Merjenberg (1983) studeerde Nederlands in Groningen, was PR-medewerker bij een uitgeverij in Amsterdam en geeft taalles aan nieuwkomers. Hij publiceerde in 'De Gids' (o.a.‘De terugweg’) en 'Revisor'.

Een krachtig romandebuut, vlot, in een eigen-wijze stijl. (komt uit op 15/4/2021)
Graag meer!

Bedankt aan uitgeverij AtlasContact en @clubvandeechtelezers voor het recensie-exemplaar!