''Koken is gul zijn.....eten is herinnering''

Wat een prachtig, liefdevol boekje is dit. Vanaf de eerste bladzijde val je in een warm bad van mooie woorden, zinnen en wijsheden. Met karakterbeschrijvingen die personages tot leven doen komen en beschrijvingen van omgevingen waardoor je je aanwezig voelt in het verhaal.
Een zoon die zijn vader leert kennen door terug te gaan in de tijd. Die daarbij schokkende ontdekkingen doet maar daardoor eindelijk begrijpt waarom zijn vader altijd zo gesloten en nors was. Daardoor groeit de liefde uit tot iets groots en eindeloos en leert hij niet alleen de persoon Henri kennen maar ook zichzelf en durft hij op te komen voor wat hij wil; koken met de beste en mooiste ingrediënten. Deze gerechten worden zo beschreven dat gedurende het lezen je alleen nog maar de keuken in wil om die goede oude recepten nog eens te maken. Tevens besef je je weer eens dat liefde echt door de maag gaat.