Teleurstellend en zeker geen 'Ik ben Pelgrim'

''Grid zoekt de grenzen van wetenschappelijk onderzoek en de moderne surveillancestaat op en vertelt een verhaal van samenzweringen en paranoia. Zo nieuw als de dag van morgen en perfect voor deze tijd. Ga er even goed voor zitten want het zal wel even duren voordat je weer op ademt bent.'' Deze aankondiging is van Terry Hayes, de schrijver van de nog steeds wereldwijd best verkochte thriller 'Ik ben Pelgrim'. Een boek wat ik jaren geleden gelezen heb en wat me echt slapeloze nachten bezorgd heeft en waar ik nog steeds van kan huiveren.
Dus met het boek 'Grid' zat ik bij voorbaat al in mijn element, helaas werd het een grote teleurstelling. De bijzondere kaft is nog het meest wat me bevalt aan het boek. Het is veel te langdradig en onsamenhangend. Er zijn teveel, maar dan ook echt teveel personages. Zoveel dat er achterin een lijst met biografie van elk persoon staat, dat geeft al een alarmbel. Hierdoor krijgt het verhaal geen samenhang, geen diepte en is er alleen een verslag van gebeurtenissen maar geen enkele ruimte voor een emotie. Terwijl emoties ook in dit soort thrillers juist zo van belang zijn. Want hoe komt een persoon tot zo een daad, wat voelt iemand wanneer er een dreiging heerst. Dat geeft de spanning, niet de ellenlange uitleg over ICT-spionage.
Het boek is ingedeeld in drie delen waarvan het laatste deel nog het meest leesbaar is. In de eerste twee delen gebeurd er teveel en is er veel onduidelijkheid in de negatieve zin van het woord. Want onduidelijkheid kan ook juist voor een cliffhanger naar het einde toe leiden. Helaas is het einde voorspelbaar en kan ik niets anders concluderen dat het boek een grote tegenvaller is. Rede temeer om 'Ik ben Pelgrim' maar weer eens te voorschijn te halen.