Aangrijpend verhaal

Thomas Geve was maar slechts 15 jaar jong toen hij in Auschwitz terecht kwam. Hij heeft hier twee jaar gezeten, waar hij de meest barbaarse wreedheid voor ogen kreeg te zien. Ondanks al het vreselijks wat hij gezien heeft, kreeg Thomas een doel voor ogen. Dat wat hij hier zag, wilde hij als overlever met de rest van de wereld delen. Hier begon hij mee door tekeningen te maken van wat hij in Auschwitz heeft moeten meemaken. Aan de hand van deze tekeningen heeft Thomas uiteindelijk een boek geschreven.

"De jongen die Auschwitz tekende" is een enorm aangrijpend verhaal over zijn tijd in Auschwitz, met zijn eigen gemaakte tekeningen. Thomas Geve gaf zijn verhaal al uit in 1958, maar kreeg er toen geen groot publiek voor. Nu, ruim 75 jaar na de gebeurtenissen, verteld Thomas zijn verhaal opnieuw. Op dat we het nooit vergeten.

--

We kennen inmiddels al via veel boeken gebeurtenissen die zich in onder andere Auschwitz hebben afgespeeld. Toch blijft erover lezen enorm indrukwekkend en aangrijpend! In dit geval vond ik het weer op een 'andere manier' aangrijpend doordat de tekeningen van Thomas Geve zijn verweven in het verhaal.

De tekeningen van Thomas Geve zijn kwalitatief niet de beste tekeningen. Ze komen over alsof ze wat haastig zijn gemaakt. Dit maakt het echter voor mij juist weer rauwer. Ondanks dat de beelden niet door een ware kunstenaar zijn gemaakt, beelden ze wel enorm goed uit wat er is gebeurd en hoe zaken er aan toe gingen. Thomas Geve heeft er niet alleen aan gedacht om nare gebeurtenissen vast te leggen, maar hij heeft ook van de routine werkzaamheden, zoals het desinfecteren, uitgebeeld. Naast dat we door de verhalen al een beeld hebben hoe het er in Auschwitz aan toe ging, geven deze tekeningen het nog meer leven maakt het dus daarom nog aangrijpender.

De tekeningen zijn op een mooie manier verworven in het verhaal. Je krijgt van Thomas te lezen hoe en waar hij als kind leefde en wat voor hem toen normaal was. Vanaf dat punt wordt je meegenomen in zijn verhaal, hoe het eigenlijk alleen maar meer bergafwaarts ging. Dit verhaal is geschreven via een duidelijke tijdlijn. Daar in worden dus op de juiste plek, de juiste tekeningen geplaatst. Het is daarom echt een toevoeging aan het verhaal en een verduidelijking van de gebeurtenissen die er hebben plaatsgevonden.

De schrijfstijl van Thomas Geve is verder niet bijzonder, maar dat hoeft ook niet. Er worden geen moeilijke woorden gebruikt en het is goed te volgen waar het verhaal over gaat. Meer is voor mij persoonlijk bij dit verhaal ook niet nodig. Het is rauw, het is heel persoonlijk en daarmee een verhaal die je niet snel zal vergeten.

Dit boek is zeker aan te raden aan iedereen die geïnteresseerd is in de gebeurtenissen tijdens de oorlog/ holocaust. Het is ook voor jongvolwassene goed te volgen en denk ik belangrijk om te lezen, zodat ook deze generatie niet vergeet wat van schrikbarende zaken er hebben plaatsgevonden tijdens de Tweede Wereldoorlog. "De jongen die Auschwitz tekende" is vertaald door Karin de Haas.