Een kijkje in het leven van iemand met autisme

In "Vals zingend schaap" lezen we over Josefien Lukken. Zij heeft de wens om een normaal leven te kunnen leiden, maar telkens lijkt het fout te gaan.

Nadat ze is ontslagen bij haar laatste werkgever wordt ze doorverwezen naar Hans, Hulpverlener Dagelijkse Dingen. Samen gaan ze kijken waar het fout gaat en wat hieraan veranderd kan worden.

Algauw krijgt Hans het idee dat Josefien autisme heeft. Samen met een hulpboekje 'autisten leren communiceren' wordt ze naar een zorgboerderij gestuurd. Daar mag ze gaan werken en in de tussentijd wordt er een onderzoek naar autisme aangevraagd.

Op de boerderij leert ze andere bijzondere mensen, dieren en gewoonten kennen. Ze doet haar best om te vechten voor haar laatste kans om een normaal leven te kunnen leiden, maar twee aandoenelijke varkentjes gooien dit plan in het water.

--

Toen het boek op de mat viel, viel mij gelijk 1 ding op. Ik vind de cover echt 10/10, hij is prachtig! En ook zeker passend bij het verhaal, bleek.

Het verhaal zelf was vermakekelijk en interessant, maar niet wauw. Je begint bij dat Josefien haar baan kwijtraakt en verder weet je eigenlijk maar weinig over haar. Waar zal het verhaal dan naar toe gaan?
Echter gebeurd er weinig wat echt om mijn aandacht vraagt. Het gaat allemaal wat traag en erg spannend is het niet.

Wat ik wel erg leuk gedaan vind is dat je echt vanuit Josefien leest en daarmee haar gedachten en gevoelens mee krijgt. Hieraan merk je wel echt dat zij de wereld om haar heen op een andere manier beleefd.

De hoofdstukken zijn allemaal kleine stukjes en ieder hoofdstuk-titel verklapt een beetje wat je kan verwachten in dat hoofdstuk. Sommige hoofdstukjes vond ik heel interessant, andere erg grappig, maar helaas waren er ook een aantal die ik saai of zelfs irriterend vond.
Laat ik daar de stukjes met Hans als voorbeeld nemen. Hans vond ik een enorm irritant en ongeïnteresseerd personage. Ik kreeg heel erg het gevoel alsof hij Josefien niet serieus nam en daarnaast vind ik dat hij autisten nogal over één kam scheerde. Ieder persoon en daarmee ook de mensen met autisme, steken weer anders in elkaar. Ik vind het daarom jammer dat er voornamelijk in de stukjes met Hans erg makkelijk en simpel over gedaan werd.

Wel krijg je een beeld van hoe iemand met autisme de wereld om zich heen ervaart en waar diegene door heen gaat wanneer ze haar best doet om een normaal leven te leiden. De schrijfstijl en korte hoofdstukken maken het dat je ook redelijk door het boek heen vliegt. Jammer genoeg heeft het boek mij alleen niet zo geraakt, als wat ik had gehoopt.