een soort van recensie ofzo: De Brief om Middernacht (10+)

“Een hemels geschenk voor Nevermoor fans!” staat er achterop. Ik heb wel zin in z’n geschenk. Wel jammer dat ik het zelf moest kopen. Een geschenk kost meestal niks toch? Iets met krijgen? Nou ja... eerst ff lezen. Tot zo!

Er wordt midden in de nacht een brief bezorgd bij Emily. Ik kan niet ontkennen dat dit een bijzonder tijdstip is en dat blijkt ook zo te zijn wanneer daarna haar moeder weg is. Kort daarna is ook haar pa pleite. Dat wordt zoeken. Dat wordt een bizar avontuur in een magische nacht met nog bizardere wezens. Die wezen zijn natuurlijk ook magisch.

De toon bevalt mij meteen uitstekend! Met een cynische toon word ik meegenomen in een nieuwe magische wereld. Een bijzondere. Intrigerend is het. Emily is heerlijk sarcastisch en ik hou instant van haar. Lekker Engels.

Maar weet je nog wat ik over de achterkant zei aan het begin? Dat hemelse geschenk? Dat kan natuurlijk niet! En dat weet de achterkant ook wel. Dat hemelse geschenk is op dit moment Nevermoor deel 4! Eerlijk is eerlijk. Maar ik vergeef de achterkant deze opmerking. Die wilt ook alleen maar verkocht worden. En groot gelijk heeft ie. Het is bij mij gelukt zoals je ziet.

Als je van magische werelden houd, wat ik doe, vind je dit vast tof. Zeker weten doe ik dat niet. Ik weet alleen dat ik het tof vind. Zie het als een tip van mij binnen het ‘magische werelden’ genre. Als dat een genre is dan.

Heel soms worden er een clichés van het genre sarcastisch aangestipt. Daar houd ik van. Had er wel meer van in gemogen. En ja, er zitten allemaal elementen in die ik eerder heb gelezen! Maar hoor je me daarover klagen? Nee. Natuurlijk niet. Waar ik wel over klaag is dat het te weinig bladzijdes heeft. Met meer had het verhaal en de wereld wat meer uiteengezet en uitgediept kunnen worden. Maar boeie. Gewoon tof boek dit!