een soort van recensie ofzo: Het Meisje dat de Maan Dronk (10+)

Alleen de titel hoefde ik maar te lezen om te besluiten dit boek te open te slaan. Ik hou van de maan. Ik wil de maan ook drinken. Maar waar gaat dit boek eigenlijk over?

Er woont een heks in het bos. Xan. En de dorpelingen zijn waanzinnig bang voor haar. Nou ja… Voor de verhalen over haar dan. Zonder echt zeker te weten of de heks echt zo kreezy is offeren zij elk jaar een baby. En zonder te weten waarom brengt de gevreesde Xan de baby’s naar de stad waar ze liefdevol worden groot gebracht. Maar dan wordt er een kindje geofferd waar Xan iets voor voelt en iets voedt.

Als ik een boek uitkies alleen op de titel weet ik nooit wat me te wachten staat. Maar aan de andere kant is het altijd maar afwachten hoe een boek bij je landt, maar toch… Als ik 10 was geweest was ik nooit verder dan de eerste bladzijde gekomen. Het heeft voor mij een soort langzaam gevoel. Een soort langzame ‘Lord of the Rings voice-over’ vibe. Maar toch ben ik er snel doorheen gegaan want toen ik er eenmaal lekker inzat kon ik er vol voor gaan!

Het is geschreven vanuit verschillende personages wat het verhaal heel interessant maakt. Je weet dat de ze elkaar een keer tegen gaan komen, maar waar en wanneer? Je weet in ieder geval dat het zomaar eens heel episch kan worden! En daarbij staat het verhaal bol van de magie. Dus extra epischheid. Soms had ik wel het gevoel dat de eerste driekwart van het boek een inleiding was omdat je mondjesmaat informatie krijgt. Maar dat houdt het ook weer interessant.

Wat voor mij het boek heeft gemaakt is het moment als alles bij elkaar gaat komen. Toen kletterde ik dwars door de pagina’s heen.

Heel tof!Ik wilde niet stoppen met lezen. Ik. Moet. Het. Nu. Uit. Lezen. Ik. Moet. Weten. Hoe. Het. Afloopt.