Van een roman dat een psychologische thriller wordt....

Yvet Weiland kreeg met haar vrouw twee dochters met behulp van intra-relationele eiceldonatie. Daarna schreef ze het boek Echte moeders.

Het eerste deel van het boek is een bijna letterlijk verslag van twee vrouwen die een bijzonder vruchtbaarheidstraject ingaan. De beslissingen, de gesprekken en ervaringen worden heel nauwkeurig weergegeven en het lezen ervan voelt bijna als inbreuk op hun privacy maar ook zo mooi en bjizonder dat het deel in korte tijd achter elkaar gelezen wordt.
Dan springt het verhaal vijf jaren verder en begint het met een enorme cliffhanger. Een thriller achtig verhaal volgt maar door de wederom bijna letterlijke beschrijvingen van de gebeurtenissen heeft de lezer wel wat geduld nodig voor de plot.
De impact van een enkel telefoontje is enorm, maar wat er daarna gebeurt is eigenlijk onbeschrijfelijk erg. Een nachtmerrie waaruit de dames echt snel hopen te ontwaken. Het boek is te beschrijven als een thriller in meerdere vormen en het geduld uiteindelijk meer dan waard want naarmate het spannender wordt en het plot naderbij komt schrijft Weiland ook minder gedetailleerd en dat is fijn.

Superspannend voor de lezer van psychologische thrillers. Maar ook van liefhebbers van het gesprek over de titel. Wanneer ben je een Echte moeder? Een mooi boek voor een leesclub!