Een verhaal dat je nooit meer wilt vergeten en keer op keer wilt vertellen

Twee meisjes zijn even oud maar wonen kilometers uit elkaar. Toch hebben ze veel dingen gemeen en als Leonie met haar ouders mee op werkvakantie gaat naar de Lumad school op de Fillipijnen sluiten ze een vriendschap. Leonie maakt ook kennis met de oma van Liway en sluit haar in haar hart. De oma van Liway doet haar denken aan haar eigen oma die pas overleden is. Ze vertelt hun over de legende van de waterdraak, een verhaal dat kracht en geduld laat zien en hun kan helpen in moeilijke tijden. Dan gebeurt er iets vreselijks en uiteindelijk moet Leonie weer naar huis. Zal het nog goed komen? Wat zeker is is dat ze altijd vriendinnen zullen blijven.

Dit is een mooi verhaal dat vertelt over een warme vriendschap tussen twee meisjes maar ook over de omstandigheden waar Liway en haar stam mee te maken krijgen. De auteurs hebben er samen een mooi geheel van gemaakt met bijzondere illustraties en mooie teksten die lang bij zullen blijven. Je ziet hoe Leonie door de omstandigheden waarin ze verkeert verandert en meer en meer betrokken raakt bij haar vrienden van ver. Zelfs als ze weer thuis is . Dan probeert ze Liway te steunen.
De legende van de waterdraak zelf is een oude legende dat prima in het verhaal past en veel duidelijk maakt. Een verhaal dat je nooit meer wilt vergeten en keer op keer wilt vertellen.
De verschillen en de overeenkomsten tussen de twee meisjes worden realistisch weergegeven middels duidelijke voorbeelden. En dat de oma’s op elkaar lijken is leuk, lijken niet alle oma’s op elkaar?

Een mooi verhaal dat vertelt over de problemen van de Lumad en daar aandacht voor wil vragen zonder de kracht van het verhalen vertellen te verliezen.