De plot is vlot en goed geschreven en de epiloog is een cadeautje

Lysanne Hoksbergen houdt al haar hele leven van lezen. Ze is op een gegeven moment zelf thrillers en korte verhalen gaan schrijven.
Dodelijk verlangen is haar debuut bij De verhalenfabriek

Na de komst van hun zoontje Stijn is de relatie tussen Martijn en de ik-figuur in het boek wat vanzelfsprekend geworden. De tijd die ze normaal aan elkaar besteedden, zijn ze nu kwijt aan de zorg voor hun gezin en hun werk. De passie die ze zo mist vindt ze terug bij een van de vaders op de opvang van de kinderen. Johan.
Maar dan gaat er ineens van alles mis, ze wordt opgejaagd en haar gezin loopt gevaar…..

“Dit moet stoppen. Dit moet nu stoppen.”

Het verhaal begint wat lyrisch met een beschrijving van de omgeving waar ze rondloopt. Door het delen van de kleinste details wordt de lezer aan het denken gezet.
Hoksbergen beschrijft nauwkeurig hoe iemand compleet in de ban raakt van een ander persoon. Het verhaal is zo op affaire en haar huwelijk gericht dat de hoofdpersoon geen naam heeft gekregen.
Dit tussendoortje is bloedstollend en zo spannend geschreven dat het niet erg is dat Hoksbergen de zaken rondom de hoofdpersonen helemaal niet heeft beschreven. Het is een echte show-don’t tell thriller en de lezer wordt uitgedaagd om zelf de clou te ontdekken tijdens het lezen. Het boek komt zeer dicht bij de lezer door het juiste gebruik van de woorden en de sfeerbeelden.
In acht hoofdstukken wordt de spanning echt opgevoerd.
De plot is vlot en goed beschreven en de epiloog is een cadeautje.

Dodelijk verlangen is de meest passende titel bij een korte en krachtige thriller waarin het slachtoffer steeds zwakker wordt en de dader steeds sterker lijkt te worden tot het laatste hoofdstuk wordt gelezen…..