Ze is geen Belle, geen Rapunzel maar trekt haar eigen plan

Sieglinde wordt door de dorpsoudste en haar ouders naar het nabijgelegen kasteel gestuurd om voor de graaf te gaan werken nu deze is teruggekeerd van zijn mysterieuze reis.
Sieglinde gaat aan het werk en ontmoet uiteindelijk de mysterieuze graaf en de andere bewoners van het kasteel, ieder met hun eigen verhaal. Daar blijkt dat zij niet zomaar gekozen is en moet ze keuzes maken die bepalend zullen zijn voor haar en iedereen om haar heen…..
Hij was voor haar zo lang de man geweest die harten van meisjes opat als avondmaal, die kinderen naar zijn kelder lokte of verliefde koppeltjes liet verdrinken. Enkel en alleen voor zijn plezier……””
Sieglinde is een vrouw die wist wat ze wilde maar dat helaas niet kon volbrengen, ze is niet iemand die je in een sprookjesverhaal als deze verwacht aan te treffen. Ze vloekt, wat ik persoonlijk niet zo kan waarderen, ze is boos, geïrriteerd maar eigenlijk heel verdrietig omdat ze weggestuurd is en nu haar eigen dromen niet waar kan maken. Ze past niet helemaal in de sfeer van het boek maar juist daarom is ze heel bijzonder en geeft ze het verhaal op enkele bepalende momenten een andere wending dan je verwacht. Ze is geen Belle, geen Rapuzel of Doornroosje die wachten op hun prins maar trekt haar eigen plan.
Merel de Keijzer heeft haar de meeste diepgang gegeven van alle personages in dit boek. De schrijfstijl is sprookjesachtig met een moderne, nuchtere insteek en is heel prettig om te lezen. De spanning tussen de hoofdpersonen is enorm en verrassend.
In het verhaal komen geschiedenis en magie bijeen en ze nemen je mee naar de donkere bossen van het Zwarte Woud. Een omgeving die erg tot je verbeelding spreekt. Het donkere kasteel en haar bewoners maakt het verhaal compleet.
Het is genieten als je van het lezen van sprookjes, mysterie en Magie houdt. Romantisch en spannend, een mooi compleet verhaal