Een goede aanvulling op de fictieve oorlogsromans die al veelvuldig in de winkels liggen.

Ik heb de afgelopen jaren al veel oorlogsromans gelezen. Elke keer raak ik ontroerd van wat auteurs beschrijven, zeker als het een kind betreft…..

Wacht maar tot ik groter ben van Michael Planting
Keytree uitgeverij

Michael Planting raakte als jongen gefascineerd door verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Met name de vervolging en het onderduiken van Joden gaf de inspiratie om deze roman te schrijven, waarin vriendschap, liefde en verraad centraal staat.

De cover laat een klein deel van een groot verhaal zien. Mooi weergegeven in een sfeerfoto dat, als je het verhaal leest niet helemaal klopt maar de situatie goed weergeeft. Het verhaal gaat over twee broers die traumatische ervaringen opdoen tijdens de Tweede wereldoorlog en dat komt met name door een bepaalde persoon.

Het verhaal begint gelijk “goed”. Zonder lange aanloop vertelt Planting over Gabrian en Jordan. Zij maken afschuwelijke dingen mee die in directe taal met de lezer worden gedeeld. In verleden tijd en zonder erom heen te draaien zal dit de lezer snel laten zien waar het verhaal om draait.
Ze krijgen hulp van lieve mensen en denken dat ze veilig zijn. Gescheiden van elkaar komt de een in Auschwitz terecht en de ander wordt het hulpje van de wrede Karl Vonkle, een Duitse NAZI kommandant en woont in een legercentrale. De dreiging van deze man draagt het hele verhaal.
De zin Wacht maar tot ik groter ben komt op het einde goed tot zijn recht in een plot dat echt origineel en goed beschreven is. Het zorgt tijdens het lezen voor onderliggende spanning en voor een spannend plot.

De wat eenvoudige taal in het boek zorgt voor een prettige en toegankelijke leeservaring die ook geschikt zou kunnen zijn voor de wat jongere lezer. Het is niet te bevatten wat de beide jongens door moeten maken en dit verhaal is over het algemeen een goede aanvulling op de fictieve oorlogsromans die al veelvuldig in de winkels liggen.

Ik mis tijdens en na het lezen wel een stuk verantwoording voor de inhoud van het verhaal van de auteur zelf. Een nawoord waarin hij vertelt over zijn motivatie met daarnaast enige bronvermelding en research en naslagwerken. Want, zelfs als het alleen maar fictie is dan staan er gebeurtenissen in die de jongens overkomen die toch ergens vandaan moeten komen. Natuurlijk zijn deze dingen gebeurd maar zonder verantwoording klinkt het een beetje als een beschuldiging zonder grondslag. Als dat aangevuld zou kunnen worden zou het boek echt af zijn.